Monday, January 19, 2009

deXtrose...

tahimik lang siya..
hindi maingay..
hindi umaaray..
nang wala kang kamalay-malay..

isang araw..

siya'y mahihimlay..

paano na ang pinagsamahan?
biglang mawawala ng hindi mo alam?..
hindi mo nalaman na siya pala'y may karamdaman..
pero wala kang pakialam..

ang nakikita mo lang ay kung ano ang nakikita ng iyong mata..
minsan siya'y tahimik..minsa'y masaya..
pero sa loob niya ay mayroon pa lang dinadala..

ang nakikita mu lang ay kung anong nababasa mo sa cell phone mo..
kung ano ang gini-GM ng mga kaibigan mo..
nakalagay doon..
kung sino ang dapat na ipagdasal mo..
kung sino ang dapat pakitaan ng kabaitan mo..
kung sino ang dapat alalahanin mo..

pero huwad ka sa katotohanan..

na may isa kang nananahimik na kaibigan..
at may karamdaman..

subukan mong makiramdam..
subukan mong alamin at makialam..
subukan mong huwag tignan ang pisikal niyang katauhan..
subukan mong arukin ang kanyang kaloob-looban..

doon..

doon mo makikita ang tunay niyang pinapasan..
mas malala pa sa kung anong alam mong sakit ng iba mo pang kaibigan..

subukan mo lang naman..
dahil baka isang araw..



hindi mo na siya maabutan....

No comments:

Post a Comment