IMANG - (Kampanerang kuba)

Marami raw naaakit sa taglay kong kakaiba,
Na sa akin lang matatagpuan at wala sa iba.
Ang pustura ko na mapag-iisip ang mga lalaki,
At Ang tingin ko na biglang may mabibighani.

Kapag tinignan ako sa harap, walang maikukutya,
Pero tignan mo sa likod, ako’y isang kuba.
Isang dalagang umbok ang likuran,
Dahil sa batang pilit na pinapasan.

Minsan pakiramdam ko ako si IMANG,
Na maraming tao ang nagagandahan.
Huwag lang mamamatay ang kandilang sinindihan,
Kundi makikita ang sumpang kinalakihan.

Maraming nagkakagusto sa ganito kong itsura,
Pero kapag nalamang may pasan na ako isa-isang kumakawala.
Hindi matanggap na isa pala akong kuba,
At sa paningin nila ako’y nagiging ulikba.

Ano ba namang masama sa pagiging kuba?
Atlis alam ko sa sarili ko na mayroon pa akong magagawa.
Na kahit mag-isa lang ako, kaya kong pumasan ng bata,
Kahit kapalit nito ay kaligayahan ng pagiging dalaga.

Hindi ako naghahangad ng gwapong magmamahal,
Ang tanggapin ako ay sapat na sa kabila ng lahat.
layuan niyo man ako dahil sa nalamang kapansanan,
Ayos lang, kaysa naman ang anak ko ang aking talikuran.

Kaya ikaw! Si IMANG ako, kaya huwag mo ng balakin,
Kung wala kang paninindigan, lumayo ka na ngayon din!.
Hindi mo ako magugustuhan,nililinlang ka lang ng iyong paningin,
Isa akong KUBA na marami nang tungkulin.

Alam ko darating ang araw na may tatanggap sa aking pagkatao,
Na ang pagmamahal ang basehan at hindi ang mga usisero.
Oo araw-araw akong may pasan sa likuran ko,
Ngayon,may magbabalak pa kayang tulungan ako?

Pasensiya na kung nalinlang kayo ng mata nyo,
Pero tandaan nyo wala namang taong perpekto.