ako + ganito = konkreto

Minsan, natanong mo na ba ang mundo?
Kung bakit ganyan ka, at hindi ang gusto mo?.
Magpapasalamat ka ba sa lahat ng dinaranas?
Kung ganito ang buhay mo, at malayo sa inaasam.

May mabait kang tatay pero nasa malayo,
May nanay kang nasa tabi mo pero hindi mo kasundo?.
Binigyan ka ng anak pero walang asawa,
May masagana kang buhay pero walang kuwenta.

Pumapasok ka araw-araw sa mamahaling eskuwelahan,
Uuwi ng bahay pero wala namang natutunan.
Bibigyan ka ng baon para hindi kumalam ang tiyan,
Pero hindi makakain dahil may dinaramdam.

Matalino ka nga pero hindi mo magamit,
Dahil natatabunan ng hiya at puro hinanakit.
Dagdagan pa ng nanay mong masungit at laging galit,
Na halos isumpa mo na sa sobrang inis.

Binigyan ka nga ng kagandahan pero walang silbi,
May mukha ka nga lagi ka naman humihikbi.
Para saan pa’t naging maganda ka,
Kung lagi rin namang sinisira ng sandamakmak na problema.

Malusog ka nga sa panlabas, pero sa loob-loob para ka namang may taning.
Paano uni-unti kang pinapatay ng mga papansing suliranin.
Hindi mo na malaman kung anong gagawin,
At maiisip mo na lang isang araw na buhay mo’y kitilin.

Paggising mo tuwing umaga, lagi mo na lang maitatanong,
Bakit ba ganito at hindi ganoon.
Halos isumpa mo na ang lahat ng pangyayari,
Sa mga obligasyon at tungkuling hindi mo mawari.

Wala kang ibang matakbuhan kung hindi ang sarili mo.
ang sarili mo, na hindi mo rin maintindihan kung bakit ka ganito.
Paano kung dumating ang araw na pasalitain ka ng mundo?
Isisigaw at isisisi mo ba sa kanya ang lahat ng ito?..