tag:blogger.com,1999:blog-37605769077968014842011-07-07T23:14:59.929-07:00cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.comBlogger631100tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-41440664506764049172010-09-05T00:01:00.000-07:002010-12-04T22:36:24.797-08:00<div><span style="font-family:lucida grande;">i <span style="color:#ff0000;">love</span> watching your face light up and knowing I can still make you laugh.</span> <br /><span style="font-family:lucida grande;">i <span style="color:#ff0000;">love</span> your tenderness and how you really care about other people's feelings.</span></div><div><span style="font-family:lucida grande;">i <span style="color:#ff0000;">love </span>being the one standing beside you through good times and bad.</span></div><div><span style="font-family:lucida grande;">i <span style="color:#ff0000;">love</span> how you bring out the best in me and don't let me settle for less...</span></div> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;">i <span style="color:#ff0000;">love </span>that you're <span style="color:#3366ff;">genuine</span>...</span></div> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;">you don't have to pretend.</span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;">"<span style="font-size:180%;color:#3366ff;">wonderful</span>" is just what you are.</span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;">I<span style="color:#ff0000;"> love</span> sharing the quiet with you as each day winds down, <span style="color:#ff0000;">feeling totally content because you're near.</span></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;"><em>everything you do...</em></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;"><em></em></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;"><em>everything you are..</em></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;"></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;"><em>everything we have together - </em></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;"><em></em></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;">that's what <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">i love</span>...</span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;">now.. </span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;"></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;"></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-family:lucida grande;"><span style="font-size:180%;">always..</span></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-size:180%;"></span></div> <br /> <br /> <br /><div><span style="font-size:180%;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:100%;">and </span><span style="color:#ff0000;"></span></span><span style="color:#ff0000;">forever</span>.. -</span><span style="font-size:78%;">laloves<3></div></div></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4144066450676404917?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-74802393400431124202010-04-02T05:54:00.000-07:002010-04-02T05:59:38.379-07:00Minsan nga natuto akong tumugtog…<br />Ginawa kong buhay ang pag-indayog.<br />Tapos bigla na lang nawala,<br />Tapos pinilit kong mabura sa ala-ala.<br /><br />Hindi ako magaling na MUSIKERA..<br />Magaling <strong>ka</strong>. Mahusay <strong>siya</strong>, bagay kayong DALAWA.<br />Kaya ngayon sa bawat palo n’yo..<br />Alam kong alam nyo..<br />Natatamaan ng sobra ang puso ko.<br /><br />Ngayon…Para akong <span style="color:#666600;"><em><strong>MARIMBA</strong></em></span>.<br />Sa bawat palo ninyo nakakalikha kayo ng musika.<br /><em>Sana nga marimba nalang ako..</em><br />Para kahit anong hampas n’yo..<br />Hindi ko ramdam makasunod lang kayo sa TONO.<br /><br />Ilang araw din akong nagparaya…<br />NAGPARAYA sa MUSIKERONG DI MARUNONG MAGPAHALAGA..<br />Tapos ngayon, tumutugtog kayong magkasama..<br />Hindi ninyo KASALANAN..<br /><span style="color:#ff0000;">PERO KAYO ANG MAY GAWA..</span><br /><br />Sige, pumalo lang kayo hangga’t gusto nyo!<br />Lakasan ninyo!<br />Hangga’t kaya pa ng puso ko.<br />Di ba hindi naman kayo nasasaktan sa pagpalo??..<br />Masakit sa iba pero kaligayahan ninyo.<br /><br />Ituloy nyo lang ang sinimulan nyong musika.<br /><span style="color:#ff0000;">Hindi ako kontrabida</span> para sirain ang inyong lirika.<br />Magaling kayong tumugtog di ba?<br />Sige, patunayan nyo hangga’t nasa tono pa ang marimba.<br /><br />Dahil kapag dumating ang araw…<br /><br />At lumipas na ang panahon..<br /><br />Doon..<br /><br />Matatanto nyo..<br /><strong><span style="font-size:180%;">NAPAPAGOD DIN ANG MARIMBA…</span></strong><br /><br />Hindi nya lang kayang magsalita..<br />Dahil mas pinili niyang magparaya.<br />Naiintindihan ko ang marimba..<br />Kaya inilalagay ko ang sarili ko sa kanya.<br />Magtitiis hangga’t kaya.<br />.SINO BA NAMAN AKO para MAGREKLAMO sa mga TAONG MAGAGALING tumipa.<br /><br />Ngunit, kapag dumating ang araw na nawala na kayo sa TIYEMPO..<br />Huwag ninyong sisihin ang instrumentong nagbuklod sa inyo..<br />Dahil isa lang ang ibig sabihin nito..<br /><span style="font-size:180%;">Ang marimba’y NASASAKTAN din tulad ng <span style="color:#ff0000;">TAO.</span></span><br /><br />NABABALI..<br /><br />NAPIPIGTAS..<br /><br />BUMIBIGAY..<br /><br />Lalo na’t kapag hindi marunong magpahalaga,<br />Ang musikerong may PUSO NGA SA MUSIKA..<br />Ngunit <span style="color:#ff0000;">WALA NAMANG KALULUWA</span> sa nararamdaman ng <span style="color:#ff0000;">KAPWA</span>..<br /><br /><strong>IKAW.</strong><br /><br /><br />Subukan mo minsan maging marimba..<br />Nang hindi ka lang palo ng palo at<br /><span style="color:#ff0000;">Makaramdaman ka naman ng PAGDURUSA..</span><br /><br /><br /><br /><br />Nang..Maliwanagan ka..<br /><br />Nang malaman mo..<br /><br />At MATUTUHAN MO NG TOTOO..<br /><br /><br /><br />KUNG PAANO MAGPAHALAGA…<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>SA PUSO NG IBANG TAO..</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-7480239340043112420?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-64458254208831722422010-03-12T06:27:00.000-08:002010-03-13T07:38:55.056-08:00paulit ulit na lang..<br />parang dati na biglaan...<br />Hindi ko namalayan..<br />nahuhulog na pala ako sa kalungkutan.<br /><br />MASAYA ako kapag nakakausap kita.<br />Minsan pa lang tayong nagkasama, pero parang ang tagal na nating magkakilala.<br />Nawawala ang LUNGKOT ko kapag nangangamusta ka...<br />BAKIT??..<br />Sa ganoong dahilan na naman ba?<br />HINDI KO MAKITA. Pero malinaw.<br />Malinaw pero MALABO.<br />Ang gulo!!!<br />pero maayos naman sa paningin ko..<br /><br />BAKIT KA PA KASI DUMATING?..<br /><br />walang kasiguraduhan..<br />Ang alam ko lang, masaya ako.. dahil sa'yo..<br /><br />PERO..<br /><br />talagang malabo!<br /><br />Hinahanap-hanap ka ng paningin ko..<br />nang tenga ko..<br />Gusto kong pigilan..<br />pero AYOKO!<br /><br />May sinasabi ka dati..<br />wala lang sa akin.. kunwari..<br /><br />NGAYON..<br /><br />MERON na..<br /><br />Kung alam ko lang na magiging ganito..<br />Sana dati pa, pinigilan ko na ang sarili ko.<br /><br />kasi kahit malinaw..alam kong malabo..<br /><br />Basta kung saan man 'to mapunta..<br />sana dyan ka lang sa ibaba..<br /><br />Konti na lang..<br /><br />MAHUHULOG na ako..<br /><br />Sana..<br />Nandiyan ka para sumalo.<br /><br />PERO..<br />sa ngayon..<br />ganito muna tayo..<br />Ayokong pilitin ka katulad ng nakaraan mo..<br />at kung Ano man 'yang pinagkakaabalahan mo..<br />Maghihintay ako.<br /><br /><br />Pangako..<br /><br /><br /><br /><br />tulad ng sabi mo..<br /><br /><br />Gagawin ko rin lahat para sa 'yo...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />-------Shmily..<br />-daddy<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6445825420883172242?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-55048690261966488142010-03-06T06:24:00.000-08:002010-03-06T06:34:23.551-08:00para <span style="font-family:lucida grande;">kang <span style="font-size:180%;color:#c0c0c0;"><strong>PUSAng</strong></span> gutom na gutom...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#ff0000;"><em>binigyan ng pagkain.. </em></span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#ff0000;"><em>higaan..</em></span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><em>pagmamahal..</em></span> </span></span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;"><span style="font-family:courier new;"><strong><span style="font-size:180%;">pero hindi nakuntento</span>..</strong></span></span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;">pagkatapos kumain tinaob pa ang pinagkainan..</span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;">dinumihan ang higaan..</span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;">nangalmot...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;">at ang pinakamasaklap...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br />sa kabila ng lahat na natanggap..<br />naghangad pa ng kagitnaan...<br /><br /><br />nakakaasar!!<br /><br /><span style="font-family:lucida grande;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;"><span style="font-size:180%;color:#33ff33;">naghalungkat kapa ng basurahan.. </span></span><br /><span style="font-size:180%;color:#33ff33;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#33ff33;"></span><br /><span style="color:#33ff33;"></span><br /><br /><br />tsk..tsk..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-5504869026196648814?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-37705909136383515272010-02-24T00:50:00.000-08:002010-02-24T01:35:12.563-08:00Lena, gumalaw ka!<br />Huwag mong itigil ang panahon dahil sa kanya..<br />Kahit ilang beses ka pang umiyak.<br />Sabi ko nga..kasalanan mo rin ‘yan.<br /><br />Tahan na Lena, tahan na..<br />Mauubos na ang luha sa’yong mga mata..<br />Isipin mo hindi lang siya ang puwedeng magmahal sa’yo…<br />Napakaraming mabuting tao sa mundo.<br /><br />‘Yan ka na naman tulala..<br />Kahit bilangin mo pa ang pag-ikot ng bentilador..<br /><strong>HINDING HINDI MO NA MAIBABALIK ANG KAHAPON..</strong><br />Pakiusap Lena, kumalma ka..<br />Huwag mong idaan lahat sa pagluha..<br />Magsaya ka at tumawa..<br />Paggising mo isang araw..<br />Tignan mo.. LIMOT mo na siya..<br /><br />Isipin mo kagat lang ‘yan ng LANGGAM..<br />Masakit at mamumula..<br />Pero hindi ‘yan mag-iiwan ng PILAT<br />Na habang buhay mong dala-dala..<br /><br />Sige na naman Lena..<br />Huwag mong sayangin ang oras mo<br />Sa panunuod ng usok sa kape mo..<br />Huwag mo ng bilangin ng paulit-ulit ang butil ng bigas sa kaban nyo..<br />KUMILOS ka..sige na..<br />Igalaw mo na ang ‘yong mga paa..<br /><br />Sige na Lena.. tahan na..<br />Ibuka mo na ang iyong mga braso..<br />Yakapin mo na lang ang totoo..<br />Simulan mo ngayon ang pagbabago..<br />At mamuhay kang katulad dati noong wala pa siya sa buhay mo..<br /><br />Lena..<br />Huwag ka nang makipaglaro ng HABULAN..<br />Dahil madali kang mapagod..<br />MAKIPAGTAGUAN ka na lang..<br />Dahil doon.. <strong>IKAW MAN ANG TAYA.. </strong>at hindi mo siya hinanap..<br />Sa banding huli <strong>KUSA RIN SIYANG LALABAS..</strong><br /><br /><br />Baguhin mo ang sarili mo Lena..<br />Patungo sa mabuti at huwag sa masama..<br />Linlangin mo ang lahat sa BAGO mong ANYO..<br />At kapag nakita KA NIYA uli..<br />Tiyak.. SIYA na ang SISIPHAYO..<br /><br />Pakiusap Lena.. makinig ka sa akin..<br />Gawin mo ito lahat..<br />Para saan pa ang pagsulat mo ng KATALEPSYA.,<br />Kung hindi mo rin pala bibigyan ng halaga..<br />Si IMANG ka man sa isang akda..<br />Isipin mo konkreto ka..<br /><br /><br />Tama na Lena..<br />Hindi ka na BATA..<br />Sige na..<br />Patunayan mong MATAPANG ka..<br /><br />HALIKA NA Lena..<br />Hawakan mo na ang kamay ko..<br />TARA na Lena..<br />TUMAHAN ka na..<br /><br /><br /><br /><br /><br />Hinihintay ka na ni ciara… :'(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-3770590913638351527?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-8038999976035842382010-02-21T05:38:00.000-08:002010-02-21T05:43:10.212-08:00"At kahit na anong gawin<br />Di mo na mapilit at madaya<br />Aminin sa sarili mo<br />Na wala ka nang mabubuga<br /><br />Parang 'sang kandila na nagdadala<br />Ng ilaw at liwanag<br />Nauubos rin sa magdamag..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-803899997603584238?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-58502649620553954752010-02-20T06:35:00.000-08:002010-02-20T06:59:24.342-08:00Akala ko di ko na mauulit ang dati..<br />Ang mag-pagala gala sa tabi.<br />naghihintay habang humihikbi..<br />naghihintay sa nagkukubli :(<br /><br />Noon, nalibot ko ang buong Sta.Elena..<br />Doon sa Marikina, sa lugar kung saan ako nawala..<br />Nawala ang aking pagkatao.<br />Isip.puso..buong ako..<br /><br />Ngayon sa R.papa..<br />sa dulo ng Morayta..<br />nawala na naman ako sa sarili..<br />dahil sa taong nagkukubli..<br /><br />nilunod ko ang sarili sa pag-inom..<br />sa sulok ng gotesco..<br />sa sulok ng kasuluksulukan..<br />para walang makakita sa mukha kog malamlam..<br /><br />marami ang nagsubok lumapit..<br />"miss, may kasama ka? tanong sakin..<br />Wala..<br />pero may hinintay akong darating..<br /><br />sunod may nagsubok na namang lumapit..<br />"miss, may lighter ka?"<br />sabay abot ng nakayuko..<br />ayokong makita nila ang mata ko na tagos hanggang puso..<br /><br />Pangatlo.. may dalang baso..<br />"miss, gusto mo?..mag-isa ka ata, tara inom tayo"<br />"hindi, may hinihintay ako.."tugon kong di makatingin ng diretso..<br /><br />Mga sampung tao ata ang lumapit sakin..<br />Nagpakilala..nanghiram..nag-alok..<br />pero wala ni sa kanila ang nagpaluwag sa nararamdaman ko..<br />dahil yung taong hinihinatay ko..<br />hindi ko alam kung naalalang nandoon pa ako.<br /><br />Wala nga.. Wala siya..<br />Hatinggabi na..pero nakatulala pa..<br />Asan ka na..Asan ka na.. pindot ko sa keypad.<br />biglang nablanko. Lowbat :(<br /><br />Sinubok kong pumuntang morayta..<br />may isang pulubing lumapit sakin..<br />"miss may yosi ka pa?pahingi naman ng isa"<br />diretso lang ako..parang walang nakita..<br /><br />MASAKIT..<br /><br />masakit dahil wala kong napala..<br />Masakit dahil hindi niya ko naalala..<br />Masakit dahil naiwan akong mag-isa..<br />Masakit dahil masakit at wala ng isasakit pa..<br /><br />Pagtapos noon..<br />tapos na nga..<br />Heto, natuto na uli akong tumipa..<br />Sumulat..<br />Biglaan..<br />kung ano lang ang lumabas..<br />kung ano lang ang maibulalas..<br /><br />Kung hanggang saan lang kakayanin ng emosyon ko..<br />kung hanggang saan lang kayang ipahatid ng utak ko..<br /><br />pagkatapos nito..<br />pangako..<br />mabubuhay ako katulad dati noong di ka pa bumabalik..<br />noong hindi ka pa sa buhay ko pumapanhik..<br /><br />pangako..<br />huli na to..<br /><br /><br />PAUSED....<br /><br /><br /><br />isa na uli akong KONKRETO.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-5850264962055395475?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-52121358953145576072010-02-19T06:21:00.000-08:002010-02-19T07:11:30.562-08:00ito na naman ako..pumunta kong piyu.<br />basag ang buong pagkatao.<br />may lamat kanina..<br />pero nung tumagal natuluyan na.<br /><br />lumapit ako sa kanya..sumama naman siya.<br />Walang pinatunguhang usapan.wala.wala.wala..<br />tulad dati naging mahina ako.<br />pinigilan ko ngunit dugo na ang kusang tumulo.<br /><br />wala kong maramdaman kundi sakit ng puso.<br />pusong nagtampo sa pusong dati'y nangako.<br />Tapos na nga ang tugtog na ginawan ng karugtong.<br />Karugtong na nalihis bigla ang tunog.<br /><br />nakakahiya pero ganon talaga..<br />di ko mapigilan ang pusong napipita.<br />Matalas man ang labaha,wala kong naramdaman..<br />katulad dati..manhid manhidan..<br /><br />di pa tapos ang usapan..bigla siyang nawala..<br />tumayo ako at hinabol ang pag-asa.<br />pagpunas ng mata ko sa luhang tumulo..<br />napunasan din ang ala-alang dati'y naging tayo.<br /><br />naghintay ako pero wlang dumating..<br />ilang tao narin ang nagsubok saki'y lumapit.<br />wala kong kasama kundi alak at yosi..<br />bawat hithit..nakakalimot ako sa sarili..<br /><br />sana nga ganon kadali ang lahat..<br />pagsindi ng yosi..pag ubos na..kusang mamamatay..<br />walang kahirap-hirap..<br />nangyayari sa isang kurap..<br /><br />Naghanap ako sa buong Morayta..<br />parang dati lang noon kay _ _ sa Marikina..<br />may hawak na yosi..hithit..hanggang R.papa<br />Wala siya.. wala na nga siya..<br /><br /><br />ang lahat ng nasa paligid ko..nagsara na..<br />pero umaasa pa ring makikita ko siya..<br />Bawat lingon..bagsak ng pinto ang naririnig..<br />parang puso kong unti-unting nanginginig.<br /><br />Tama na nga..tapos na..<br />kahit hindi malinaw ang lahat.. :'(<br />kahit hindi ko na siya matatanaw..<br />Kahit hindi na naman ako makagalaw..<br />Tama na..<br /><br />Tapos na..<br /><br /><br />sana wala ng susunod pa..<br />dahil tama na ang dalawa..<br />sa pusong laging pinapaasa..<br /><br />ang bigat sa dibdib..<br /><br />makirot sa isip..<br /><br />wala ng mapaglagyan ng kimkim..<br /><br /><em><strong><strong>tuyo ng damdamin</strong>..</strong>.</em><br /><br /><br />:'(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-5212135895314557607?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-60782176965152049962010-02-12T07:02:00.000-08:002010-02-12T07:03:12.635-08:00"tanggapin nyo naman kami oh... "<br /><br /><br /><br />:(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6078217696515204996?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-50729406175072361892009-10-09T00:17:00.001-07:002009-10-09T00:17:57.917-07:00NATATAKOT NA KO... ='(<span style="font-weight:bold;"><blockquote></blockquote></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-5072940617507236189?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-39817117964054172012009-10-08T23:47:00.000-07:002009-10-09T00:06:51.660-07:00Umaga pa lang maingay na ang bubungan,<br />patuloy na pumapatak ang ga-batong tubig ulan.<br />Anim na oras nambulabog sa probinsiya't kamaynilaan..<br />Tila nagsasabing sa araw na iyon sakop niya ang kalupaan.<br /><br />Sa Sandaling oras, kapaligira'y nagmistulang Ilog Pasig,<br />Ang tigang na kalsada'y nabalot ng maruming tubig.<br />Unti-unting nilunod ng bagyo ang bawat matabig,<br />at walang itinira ni isang lumang kamalig.<br /><br />Panandaliang nanahimik sa malakas na pagbuhos,<br />subalit nag-iwan sa lahat ng pusong nagpupuyos.<br />Maraming tao ang biglang nabusabos<br />at sa isang iglap naging pulubing nanlilimos.<br /><br />Binigwasan ni Ondy ang lahat ng nadaanan,<br />galit na iginanti ang Inang Kalikasan.<br />Pati bukiri'y naging dalampasigan,<br />At nilamon ng putik ang mukha ng karangyaan.<br /><br />Hindi pa nakuntento at kumitil pa ng buhay,<br />daan-daang tao ang sa agos ay natangay.<br />Trahedya ngang maituturing ang nangyaring pagkamatay,<br />Ngunit kung iisipin ang lahat ng ito ay may pakay...<br /><br />Kung imumulat lang ang isipan sa lubos na katotohanan...<br />ang bigwas ni Ondoy ay isa lamang palatandaan.<br />Na lubha ng nasamantala ang ating kalikasan...<br />Ang basurang itinapon nati'y ngayon tayo'y dinaganan.<br /><br />Laban nga ito ng tao at kalikasan,<br />Aral na rin ng mundo at kalangitan.<br />Pangmulat din sa tunay na kabayanihan,<br />sa mga taong dati'y makasarili sa pera't kayamanan.<br /><br />Pangaral ni Inang kalikasan ang naging bagyo,<br />na kung hindi tayo matututo ay may mas malala pang delubyo.<br />Baka sa susunod masasalba nalang tayo, kung magpapagawa muli ang Diyos ng ARKO..<br />Kaya ikaw TAO, pakaingatan mo ang mundo...<br /><br />TANDAAN MO..<br />"KAPAG ANG MUNDO AY NAWALA, WALA RIN ANG TAO..<br />NGUNIT ANG MUNDO, KAHIT WALANG TAO..<br /><br />AY MANANATILING BUO..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-3981711796405417201?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-68380285257534157002009-08-06T00:36:00.000-07:002009-08-06T00:38:15.187-07:00<blockquote>SANAY NA KO NA KASAMA KA...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />.................................sana lang walang mag-iba.. =(</blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6838028525753415700?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-14381640891054418312009-07-30T00:58:00.000-07:002010-02-24T01:39:06.580-08:00Today I went to <strong><span style="color: rgb(153, 153, 153);">church</span></strong> and as I knelt to pray...<br />I needed no rehearsal I knew exactly what to say.<br />I <em>thanked </em><strong>God</strong> for <strong>Heaven</strong> and the <strong>stars </strong>that shine above.<br />I thanked him for <span style="font-size:180%;">YOU </span>and <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong>giving me your love</strong></span>..<br />I thanked him for you showing what <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><em><strong>true love</strong></em></span> really means.<br />I thanked him for you appearing in my dreams.<br />I thanked him for taking away my troubles and what strife..<br /><br />Thank you<strong> God</strong> for <span style="color: rgb(102, 255, 255);font-size:180%;" >bringing this wonderful <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><strong>man</strong></span> into my life..</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 255);font-size:180%;" ><br /></span><strong>I'll Love him Forever &amp; Always, I promise for sure.</strong><br /><br />Thank you God he's all I ever wanted, and more...<br />And as each minute becomes and hour and totals a brand new day.<br />My love keeps growing stronger more than words can say...<br />I've loved him for awhile now, right from the very start.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Thank you</span> <span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:180%;" >God..</span><br /><br />for guiding <span style="font-size:180%;">him</span> to my <span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><strong>heart</strong></span>..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-1438164089105441831?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-69971182448510295712009-07-25T03:04:00.000-07:002009-07-25T03:06:27.157-07:00<span style="font-size:180%;">itigil</span> mu na ang isang bagay..<br />na imbis mapasaya ka ay <span style="font-size:180%;">pinahihirapan</span> ka lang ng sobra..<br />walang gamot sa <span style="font-size:180%;">TANGA...</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br />kundi..<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>PAGKUKUSA..</strong></span><br />=(<br /><br />-bob.ong.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6997118244851029571?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-26279904818481462982009-07-14T00:12:00.000-07:002009-07-14T00:13:22.199-07:00SANA....<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />kasing tapang nalang ako ni <strong><span style="color:#006600;">MA'AM ETHEL...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-2627990481848146298?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-5679473169234281632009-05-12T21:50:00.000-07:002009-05-12T22:03:29.257-07:00<strong><span style="color:#ffff00;">Banda</span></strong>...diyan tayo nagsimula,<br />Pagkakaibigan nating binuo ng <strong>musika</strong>.<br />Iisa ang <strong>tono</strong>, iisa ang tugma,<br />Hanggang sa magkasundo sa iisang <strong>kanta</strong>.<br /><br />Kantang nagpatatag sa ating pagsasamahan,<br />Nagkakilanlan ng hindi namamalayan.<br /><strong><span style="color:#ff6600;">Samahang nauwi sa pagmamahalan,<br /></span></strong>Na dinaan sa musika ang lahat ng nararamdaman.<br /><br />Masaya tayo habang sabay na tumutugtog,<br />Patuloy na kumakanta at umiindayog.<br />Aliw na aliw sa awit na ating binuo,<br />Salamat sa Diyos at ginawa niya tayong <strong>musikero</strong>.<br /><br />Nang walang kamalay-malay....<br />ay <strong><span style="font-size:130%;"><em>huminto ang tunog</em>,</span></strong><br />Tila plakang nasira sa paulit-ulit na pagtugtog.<br /><span style="color:#999900;"><strong>Ang marimba nati'y hindi na rin mapukpok,<br /></strong></span>At wala ng marinig ni isang kalabog.<br /><br />Panandaliang nawalan ng tono ang buhay,<br />Pati banda'y naapektuhan simula ng tayo'y maghiwalay.<br />Pinilit kong tumugtog kahit na lagi ng sablay,<br />At ikaw'y nama'y lumayo at pinili ang ibang bagay.<br /><br />Ang mundo kapag walang musika ay wala ring kulay,<br />Parang kalagayan ko noon na laging malumbay.<br />Hinahanap-hanap ang kanta, kung saan ako nasanay,<br />At minsang bumuo sa pagkatao kong kulang sa tiyempo ng buhay.<br /><br />Hindi naglaon...<br />Naging masaya naman tayo sa piniling sitwasyon,<br />At tinalikuran ang kantang binuo natin noon.<br />Kahit na magkabuhul-buhol na ang kamay sa pagbangon,<br />Pinipilit humawak ng instrumento para lang makaahon.<br /><br />Ngunit isang araw naulinigan ko muli ang awit...<br />Kapareho ng tonong kinalimutan kong pilit.<br />Hindi nga makapaniwala sa aking narinig,<br />Dahil baka isa lamang na mapalinlang na tinig.<br /><br />Subalit..totoo nga..<br />Bumalik ka at humingi ng paumanhin,<br />At nangakong gagawin ang lahat madugtungan lang ang kantang nabitin.<br />Patutunayang nagsisi ka na nang minsa'y naging sakim,<br />at hindi lang ang sariling kaligayahan ang laging iisipin.<br /><br />Tinanggap kita, dahil iyon ang nararamdaman ko,<br />At hindi para ipakitang, sa tugtugang ito...<br />Ako ang magaling...<br />Ako ang panalo.<br />Oo, nagalit ako noon at inilihis ang tiyempo sa iyo,<br />Ngunit tao rin naman akong marunong magpatawad<br />sa musikerong tinuruan akong magtono.<br /><br />Sana nga ngayon ay umayos na...<br />Alam kong para sa iba'y masakit sa tainga ang ginagawa nating kanta.<br />Tadhana na ang naglapit upang muli nating magawa,<br />Ang melodiyang magpapabuhay sa <span style="color:#ff6600;"><strong>pusong dati'y </strong></span><span style="color:#ff6600;"><strong>nagparaya.<br /><br /></strong></span>Ngayon...<br />Mayroon na muli tayong lirika.<br />Bumalik na ang indak at magandang pagtipa.<br />Magkasama tayo ngayon upang ipagpatloy ang naiwang kanta..<br />at nangakong hindi hahayaang malaos..<br />hangga't uso pa ang <span style="font-size:180%;color:#33cc00;"><strong>MUSIKA.</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-567947316923428163?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-16100737684496152482009-04-22T01:09:00.000-07:002009-04-22T01:13:43.487-07:00<span style="font-style: italic;">minsan gusto kong maasar kay</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">Mc Arthur...</span><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">bakit nya pa ksi pinauso ang</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(255, 255, 0);">..</span><span style="color: rgb(51, 204, 0);">I</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 0);font-size:180%;" > <span style="color: rgb(255, 102, 0);">SHALL</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">RETURN</span>..</span><br /><br /><br /><br /><br />-amp-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-1610073768449615248?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-68504023153007914182009-04-14T23:54:00.000-07:002009-04-14T23:58:04.850-07:00<span style="font-style: italic; color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:lucida grande;font-size:180%;" >"hindi mahalaga kung ito ay katotohanan o kasinungalingan.. ang mahalaga ay kung saan mo ito ilalaan..."<br /><br /><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;font-family:lucida grande;font-size:180%;" >-HIMALA</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6850402315300791418?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-26583544368526532722009-03-07T03:44:00.000-08:002009-03-09T02:38:10.599-07:00napaka unforgettable ng araw na ito...<br />Simulan natin sa simula...<br /><br />"MAMi!!!!!!" umiiyak si Ciara. Sarap pa ng tulog ko, pero wala kong magagawa. Kailangan kong asikasuhin ang bata. Nagmamadali akong bumangon...para kong nasa karera. "Mami, basa yung damit.Palit mo'...<br />...aga-aga responsibilidad kaagad...(hindi ako nagrereklamo =) )<br /><br />Hindi na ako natulog, inasikaso ko na lang si Ciara. Pagtingin ko sa orasan. PATAY!!! Late na naman ako.. nakalimutan ko na naman ang isa ko pang responsibilidad. Ang pagiging estudyante. Nagmadali ako. Para kong nasa palengke. Ngarag sa ingay. Hidni ko alam kung sino ang unang aasikasuhin ko. Si Ciara o ang pagpasok ko.<br /><br />Umalis ako ng bahay late na...<br /><br />(malamang di na ako abot sa subject ko. Badshot na naman ako sa prof.ko)<br /><br />Pagsakay ko ng jeep..<br /><br />...si Kuya, nahulugan ng isang libo. (ako naman si mabait) nagmagandang loob na isoli. (kaso di man lang nag thank you si Kuya) =(<br /><br />...bumaba na ako ng Recto.. mabuting bata ako, hinintay ko magstop lahat ng jeep. (tulad ng nakagawian..soundtrip. naka earphone)...<br /><br />biglang...<br /><br />NAWALA ANG SOUNDS!!..nagtaka ko malamang. Tinignan ko ang phone ko kung lowbat na.. d*mN sh*t!!!! yung cellphone ko nawala rin!!!.. Nakita ko si kuya/ate na nasa harap ko.. nagmamadali sumakay ng jeep papuntang Divisoria. Sinundan ko. Nararamdaman ko siya yung kumuha. +instinct+ Pagsakay nya sumakay din ako.<br /><br />ITS A JOB FOR "ANGELI the BRAVE girl" wa ko pakels kung sino pa siya, basta gusto ko lang makuha fone ko. (haler kung nagkataon pangatlong beses ko nang makukuhaan ng cellphone)<br />Tumabi ako sa kanya..<br /><br />Angeli: kuya alam ko ikaw lang yung nasa likod ko kanina..tsaka naramdaman ko na binangga mo ko. Nawawala po kasi yung cellphone ko<br /><br />Kuyang bading: Huh?..hindi ko alam sinasabi mo...kahit halungkatin mo pa gamit ko wala kang makikita jan.<br /><br />Angeli: (may nakitang cellphone at MP4) Kuya, patingin ako ng jacket mo. Baka nandiyan. Pls.kuya balik mo na...promise hindi kita papahuli sa pulis. Basta balik mo lang.<br /><br />Kuyang bading: Wala nga sa akin eh..ano bang ilalabas ko?.. sige iparing mo..<br /><br />Angeli: (kinuha ko yung is akong fone.Pinaring ko)<br /><br />Kuyang bading: O?.. may naririnig ka bang tunog galing sa kin?..<br /><br />Angeli: Kuya, walang tunog yun!! naka silent fone ko eh! sige na kuya ilabas mo na. Hinablot ko ang bag ni kuya, hinalukay ko hanggang ikalaliman ng bag nya. (pakshet,andameng make-up ng bading)..<br /><br />Kuyang bading: Wala nga kasi sa akin huwag mo kong pagbintangan miss! medyo galit na si kuya.<br /><br />Angeli: (tinarayan ko rin) Eh ikaw lang naman kasi yung nakita kong nasa likod ko kanina!! sige na kuya ilabas mo na!! (nagtinginan lahat ng pasahero)<br /><br />Kuyang bading: (bumulong) huwag ka ng maingay diyan..bababa tayo..isosoli ko sayo. huwag ka lang maingay diyan.<br /><br />...hinintay ko siya magpara. Bumaba kami. Kinakabahan ako baka may kutsilyo at bigla nalang akong saksakin . Pero deadma lang sa'kin. Ang tapang ko sa araw na 'to.<br /><br />Angeli: Pls. kuya ibalik mo na..sige na nman kuya..<br /><br />Kuyang bading: (nilabas ang fone ko sa loob ng jacket nya) o ayan.. pasensiya ka na kung kinuha ko. Sana maintindihan mo ko kaya ko lang ginawa to kasi 50-50 yung nanay ko sa hospital..kailangan nya ng panggamot. Yung kaninang kinukulit mo ko, naaawa na ko sa'yo nun kaya ito isosoli ko na lang.<br /><br />Angeli: (kinuha yung fone) salamat kuya, huwag kang mag'alala di na kita papahuli. Bast huwag mo ng ulitin.<br /><br />...at si kuya niyakap ako.. (close????) medyo matagal. Hinihintay ko na lang na may maramdaman akong kirot sa katawan ko at may lumabas na dugo. Pakiramdam ko sasaksakin ako ni kuya. (pero hindi naman)<br /><br />...nagsorry siya.<br /><br />Kuyang bading: anong pangalan mo?..<br /><br />Angeli: Lhie po.<br /><br />Kuyang bading: ako si bryan. Pakiusap ko lang kung sakaling makita mo uli ako dito tumahimik ka nalang ah. Huwag mong isumbong na snatcher ako.<br /><br />Angeli: (si ako naman, oo lang)Sige na kuya umalis ka na. Pagdadasal ko na lang po na gumaling nanay mo. Basta kuya huwag mo ng uulitin ah! (medyo mataray pagkakasabi ku nun)<br /><br />...pagkabitiw nya sakin tumakbo na ko.<br />WAAAAAAAAAAAAAHH!!!!! potek. nanginginig na ko nun..haha.tapang tapangan ang drama ko.haha<br /><br />wew. buti na lang walang nangyaring masama sakin. Ang tapang ko medyo hinabol ko pa talaga siya. wiihhh.. THANK YOU LORD.<br /><br />wih..nga pala di kami nakapagbayad sa jEep. (bad) haha.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-2658354436852653272?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-32583486072136371582009-02-21T04:26:00.000-08:002009-02-21T04:38:35.994-08:00<strong><span style="font-size:130%;">10.</span></strong><br /><span style="color:#cc33cc;">never gonna let you go.. faiTh evAns</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>09.</strong></span><br /><strong>If I werE a boY.. - bEyonCe</strong><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>08.</strong></span><br /><span style="color:#cc33cc;">voiCe wiThin.. - ChrisTins aguiLLerA</span><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">07.</span></strong><br /><strong>I wAnnA knOw.. joE</strong><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>06.</strong></span><br /><span style="color:#cc33cc;">oN beNded KnEe..-boYzIImEn</span><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">05.</span></strong><br /><strong>dAncE wiTh mY faTher.. -luTher VAndrOsS</strong><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>04.</strong></span><br /><span style="color:#cc33cc;">juSt sTAnd uP.. variOUS artiSt</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>03.</strong></span><br /><strong>oNe swEet daY - BoyzIImen feAt. maRiah caREy</strong><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>02.</strong></span><br /><span style="color:#cc33cc;">cOncreTe anGEL.. -MartinA mCbriDe</span><br /><br /><span style="font-size:180%;"><em><strong>01.</strong></em></span><br /><strong><span style="color:#cc33cc;">ID RATHER..</span> - luTher vanDroSs</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-3258348607213637158?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-10304780983401662192009-02-18T01:36:00.000-08:002009-02-18T01:54:56.079-08:00<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><div align="center"><strong><em><span style="color:#6600cc;">"</span>huwag kayong mainggit sa kakayahan ko na kayang isulat ang lahat ng nararanasan. Kaya nyo rin naman... ayaw nyo lang na matawag kayong <span style="color:#6600cc;">emosyonal.."</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6600cc;"></span></em></strong> </div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6600cc;"></span></em></strong> </div><strong><em></em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-1030478098340166219?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-30203356410785821192009-02-18T00:59:00.000-08:002009-02-18T01:04:18.599-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SZvO3JvD9RI/AAAAAAAAAE0/XM2iInQ7IIE/s1600-h/DSC00104-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304060433060328722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SZvO3JvD9RI/AAAAAAAAAE0/XM2iInQ7IIE/s400/DSC00104-2.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-3020335641078582119?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-44597277013006397312009-02-16T01:58:00.000-08:002009-02-16T02:16:50.448-08:00<div align="center"><em><span style="font-family:trebuchet ms;">may mga bagay na pilit kong iniintindi..tulad na lang ng mga panahon na para akong nakakubli. parang hindi nakikita. parang hindi ninyo nararamdaman. Alam kong matagal na ang ating samahan. Matagal ninyo na akong binubuhay sa pamamagitan ng pagkakaibigan. Pero, may mga bagay na talagang gumugulo sa aking isipan. iyon ay ang mga araw na parang wala kayong pakialam. kaya heto, pinipili kong manahimik na lang. Hindi ko na ba kayo maabot?.. hindi na ko makasakay sa mga kuwentuhan nyo pag nakaumpok. Wala akong sama nang loob sa bawat isa. wala akong karapatan para magalit sa mga taong binigyan ako ng pag-asa..noong una.. ngayon at sana sa susunod pa. Nalulungkot lang ako pag minsan pakiramdam ko na isa ako sa naiitsapwera. Paano ko kayo masasakyan kung ganoon nalang ang lagi kong nadarama Tatanungin ninyo ako kung anong problema, pag sumagot ako ng wala..sasabihin nyo hindi ako nagsasalita. Pag sinabi ko naman lahat ng gusto kong ipaunawa..wala. o hindi naman kaya dadalawa lang ang magbibigay ng simpatya. Hindi ko man kayo makasama ngayon araw-araw...o sa susunod pang darating na kasiyahan. Hindi ko man na maabot ang lebel ng inyong karunungan...nandito pa rin ako. Uunawain ko lahat. Sana unawain nyo rin kung bakit ganito ako. Kahit na ang iba sa inyo iniisip na may sarili akong mundo. Tama kayo, may sarili nga akong mundo... sana lang huwag nyong ipagkait ang mundo na pinili ko..</span></em></div><div align="center"><em><span style="font-family:trebuchet ms;">dahil kayo ang mundo ko. Kahit na minsan ay nakikitira ako sa ibang mundo. Nakikisalamuha sa ibang tao. Paano wala kayo..nagkakasiyahan kayo na hindi ako kasalo.Gusto ko uling maramdaman ang pagkakaibigang nakasanayan ko. Huwag naman kayong lumayo... Huwag nyong hayaang mapalayo ako sa inyo... =(</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4459727701300639731?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-16542039390502179482009-02-16T01:46:00.000-08:002009-02-16T01:51:12.296-08:00Gabi-gabi nalang balisa..<br />iniisip mga kasalanang nagawa.<br />Mga bagay na pinalagpas ang pagkakataon,<br />Kaya ngayon nalulugmok sa mga iniwan ng panahon.<br /><br />isip ay nakakadena...<br />kaya bumabalisa.<br />Sa pagkakakulong pilit kumakawala...<br />pumipiglas sa bawat galaw ng diwa.<br /><br />Balisang isip nangingibabaw..<br />nakakapagod din palang magpaalipin sa sariling kabaliwan.<br />Araw-araw parang nawawala ka sa katinuan...<br />binubusabos ng kabalisaan ang pagkataong di maintindihan.<br /><br />Maraming bagay ang pumapasok sa isipan..<br />tila paulit-ulit na tinatanggal ang matinding kamalayan.<br />Suko na ako sa ganitong kalagayan..<br />PAKIUSAP...palayain nyo na ako..<br />sa mundo ng kabalisaan.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-1654203939050217948?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-58411123199576443462009-02-16T00:56:00.000-08:002009-02-16T01:41:02.991-08:00Ilang hakbang nalang, malalapitan na kita…<br />Ngunit bigla kang umiwas noong malamang ako’y papalapit na.<br />Wala akong magawa,kung hindi ang lumuha,<br />Gusto man kitang habulin ngunit huli na.<br /><br />Ikaw na mismo ang lumiko para di ako makita,<br />Alam kong kasalanan ko,kaya ngayon natutulala.<br />Umiyak man ako ng sandamakmak na luha…<br />Wala rin namang mangyayari…<br />Wala na kong aasahan pa.<br /><br />Ilang araw din akong nalugmok,<br />Gabi-gabi nagmumukmok sa sulok.<br />Dinadaan sa pananahimik ang lahat ng himutok,<br />‘pag naaalala kita para akong sinusuntok.<br /><br />Bakit pinayagan mong lumapit sa’yo ang iba?..<br />Samantalang ako, hinayaang mag-isa?..<br />Sabagay,hindi kita masisisi kung wala na talagang pag-asa,<br />Ngunit kung mayroon pa man, sana nga magawan pa.<br /><br />Hindi ko matanggap na hindi tayo itinadhana..<br />Masakit isipin na walang nangyari sa ilang taon kong pagtitiyaga.<br />Simula’t sapul alam mong pinangarap na kita,<br />Hindi ko pinansin ang iba dahil hinihintay ko ang pagkakataong<br />makasama ka.<br /><br />Ngayon nga, konti na lang makakamtan na kita…<br />Pero bakit ganito ang kinahatnan nating dalawa?<br />Sandaling panahon lang kitang iniwan dahil sa dinaranas kong problema,<br />Bakit bigla mo kong tinalikuran at hindi inunawa?..<br /><br />Alam kong gusto mo rin ako at matagal nang hinihintay,<br />Ito na ang pagkakataon natin, pero biglang sumablay.<br />Tuwing binabanggit ka nila hindi ako mapalagay,<br />Naiiyak na lang ako pag naiisip kong hindi pa tayo bagay.<br /><br />Ano pa bang dapat kong gawin para tanggapin mo,<br />Sa loob ng tatlong taon hindi ako nagloko.<br />ibinigay ko lahat ng magagawa't makakaya ko,<br />Tapos sa bandang lang pala tayo mabubulilyaso.<br /><br />Huwag mo naman akong pahirapan sa kaiisip sayo,<br />kung wala na talaga, tatanggapin ko.<br />Pero sa susunod, ikaw nalang muna ang nag-iisang prayoridad ko..<br />Para naman matupad ko na ang dati ko pang pinapangako...<br /><br />...ang MAKAAKYAT SA'YO...<br />pangako yan...<br />ENTABLADO..<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">***para sa graduation kong naudlot ngayong march =( ****</span><br /><span style="font-size:78%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-5841112319957644346?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-60097752578808856102009-02-12T22:01:00.000-08:002009-02-12T22:28:22.610-08:00<em><span style="font-size:100%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:180%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:180%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:180%;"></span></em><br /><span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#ff0000;"><em><strong>...WALANG TUNAY NA PAG-IBIG NA HINDI NAKAPAGHIHINTAY SA TAMANG PANAHON..</strong></em></span><br /><strong><em><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;color:#ff0000;"></span></em></strong><br /><div align="right"><strong><em><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;color:#3333ff;">--tama</span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6009775257880885610?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-63258150687928189712009-02-07T03:14:00.000-08:002009-02-07T04:26:09.467-08:00konkreto..iyan ang tawag ko sa sarili ko..di dahil patay na ako..<br /><br />konkreto...dahil naging matatag ako sa kabila ng lahat ng kahinaan ko..<br /><br />Minsan iniisip ko...bakit ganito?..<br />Bakit sila,masaya?..<br />Bakit sila may buong pamilya?..<br />bakit sila may magandang buhay?..<br />Bakit sila may malambing na nanay?..<br />Hindi naman ako naiinggit..naitatanong ko lang.<br /><br />Simula pagkabata...nabuhay akong may agam-agam.<br />Lumaki akong may hinanakit. Nagkaisip ako ng may kinikimkim na galit...<br />Masuwerte ang mga taong, may mabait na magulang.<br />Mapalad ang mga batang mahal na mahal nang kanilang nanay at tatay...<br /><br />Ako..<br />May nanay..<br />May tatay..<br /><br />pero hanggang doon lang iyon.<br /><br />Naiintindihan ko si Papa...nasa malayo siya para buhayin kami..<br />Si mama..nandito...kasama namin. Pero hindi namin maramdaman.<br />Hindi ko maramdaman.<br />Natatak sa isipan ko ang magpakarebelde dahil sa lahat ng nangyayari.<br /><br />.....ito si Mama..<br />........ito kami<br /><br />simula't sapul,may hinanakit na ako sa kanya.<br />Bakit?..dahil binuhay nya kaming may takot sa kanya...mahina. Iyakin.<br />Hindi naman siya masama...<br />kung ikukumpara mu lang naman sa ibang magulang. Malayung malayo siya.<br />Malayo ang pigura niya sa nanay na kailangan ko.<br />Hindi ko pa siya nayayakap simula magkaisip ako,samantalang dalawampu't isang taon na kaming magkasama sa iisang bahay..<br />Hindi ko pa siya nahahalikan simula ng ako'y mamulat, samantalang halos sa bawat segundo na ginawa ng Diyos ay nagkakabanggaan ang aming katawan..<br />Hindi ko pa siya nasasabihan ng MAHAL KITA sa personal, samantalang araw-araw ko siyang nakakausap..<br />Lahat iyan..hindi ko pa nararanasan sa kanya... dahil nabuhay akong may hinanakit at galit.<br />Ang halik at yakap na inaasam asam ko, hindi ko makuha. Paano naunahan nang maitatak sa katawan ko ang mga palo at latay kapag nagkakamali kami ng gawa.<br />Ang mga salitang Mahal kita ay naunahan na ng sigaw at mura...<br />......Tuwing ganoon siya...nagagalit ako sa Diyos. Alam kong mali, pero iyon talaga ang nararamdaman ko..<br />Natatak sa isipan ko ang nanay na marunong mag-asikaso pero hindi marunong magkalinga..<br />marunong magsermon pero hindi marunong magpayo...<br />Marunong manisi pero hindi marunong humingi ng tawad...<br />Marunong dumisiplina..pero sa maling paraan.<br />Magaling magpayo sa iba, pero hindi kayang gawin ng mga sarili niyang kamay at isipan...<br />Isa siyang tao na bumuhay sa amin...pero siya rin ang taong unti-unting pumapatay sa amin.<br /><br />Kung bibigyan ako ng pagkakataong balikan ang nakaraan...siguro,hindi ko na nanaisin...<br /><br />Ayoko nang balikan ang panahon na nabuhay akong walang bibig...<br />Umiiyak ng paimpit...<br />Nang dalawa hanggang tatlong araw na hindi nagpapalit ng damit..<br />Na kapag nadapa,ay bubugbugin ka pa sa halip na yakapin..<br />Bawal maligo hangga't walang pahintulot niya...<br />Ang hindi makapaglaro sa bahay kasama ng ibang bata..<br />Ang umiiyak bago matulog...<br />Ang pumasok sa skul na may tipid na baon...<br />Ang hindi kumain ng hapunan dahil gabi naman raw...<br />Ang walang kasamang magulang kapag may okasyon sa eskwelahan...<br />Ang pumasok sa paaralan bitbit ang mabigat na bag...<br />Ang halos araw-araw na pinapalo pero walang matakbuhan...<br />Ang mamalimos ng pagmamahal dahil wala kang mayakap...<br /><br /><br />Ayoko nang bumalik sa nakaraan, na alam kong nagmumulto pa rin sa kasalukuyan..<br /><br />Marami na akong ginawang paraan para makalayo...<br />Lahat kaming magkakapatid, pare-pareho ng paraan..iyon nga lang ako lang ang hindi nagtagumpay. Nagdamay pa ako ng isang anghel na walang kamalay-malay...<br /><br />Si mama, ang tingin ko sa kanya...masama...<br /><br />dahil ganoon ang kaniyang pag-uugali..<br />dahil sa mga latay na naranasan ko at naming lahat..<br />na halos gabi-gabi,sumisigaw kami sa sakit at Walang matakbuhan.<br />sa mga murang natatanggap namin sa araw-araw...<br />sa bawat panunumbat niya dahil kami ang kaniyang naging anak...<br /><br />nagagalit ako sa kanya...<br />gusto kong ibalik sa kanya ang lahat ng kanyang ginawa..<br />pero....<br />alam kong mali.<br /><br /><strong>Mali.</strong> Dahil ehemplo pa rin ang tingin ko sa kaniya.<br />Kahit saliwa ang kanyang pagkatao.<br /><br />NANAY pa rin siyang binigay sa akin ng Diyos..<br /><br />Ngunit...<br /><br />Natatakot akong baka gawin nya rin sa anak ko ang mga bagay na ginagawa nya dati sakin..sa amin..<br /><br />..hindi ako nagkamali.<br /><br />Tuwing dadating ako ng bahay..umiiyak SIYA. naiisip ko nalang, kailan kaya magbabago si mama.<br />Isa rin iyon sa mga dahilan kung bakit,halos ayaw ko ng umalis ng bahay. Pakiramdam ko, tuwing aalis ako ng bahay nagkakaroon ng giyera.<br />At ganoon nga ang nagyayari...minsan kahit nakabihis na ako ng pangpasok sa eskwela, nagpapalit uli ako kapag nakikita kong sinasaktan niya si ciara.<br />Natiis ko dati...pero ngayon baka hindi na.<br />Ayoko ng madugtungan ang mga nangyari dati.<br />Ayokong makita ang anak ko na humihingi ng tulong sa akin...<br />ayokong lumaki siyang may galit din kay mama...<br /><br />Maraming bagay na hindi maipaliwanag, at maraming pangyayari na hindi malaman kung anong dahilan.<br /><br />sa ngayon...ito ako. Kaya kong ipaliwanag, pero hindi ko alam kung bakit ganito ang nangyayari.<br />Natitiis ko paring makasama ang taong nagluwal sa akin..pati narin ang batang iniluwal ko sa kabila ng hinanakit na nangingibabaw.<br />Wala rin naman kasi akong mapupuntahan.. Hindi ko pa kayang magsarili...<br /><br />at alam kong kailangan kami ni mama kaya walang dahilan para iwan ko siya.<br /><br />Iyon nga lang..sana ngayon, magbago na ang lahat.<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff99ff;"><span style="font-size:100%;">Galit ako sa mga magulang na walang pagmamahal sa anak...<br /></span><strong><em><span style="color:#ff0000;">Pero mas galit ako sa mga anak na walang pagmamahal sa magulang..</span><br /></em></strong></span><br />OO.<br />Galit ako sa nanay ko.<br />Siya ang dahilan ng pagiging konkreto ko..<br />Pero kahit ganoon...<br /><br /><strong>MAHAL NA MAHAL KO SIYA..<br /></strong>at patuloy na mamahalin pa.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6325815068792818971?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-57150656535928628112009-02-07T02:41:00.000-08:002009-02-07T03:10:34.141-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/H1zbYXrwBrk&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/H1zbYXrwBrk&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-5715065653592862811?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-44986414107287947592009-02-04T03:41:00.000-08:002009-02-04T03:48:09.388-08:00<div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever set your heart on someone though you didn't stand a chance</span><span style="color:#00cccc;">?</span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever wished that someone would think the way you do</span><span style="color:#66cccc;">?</span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever fell in love with someone who didn't love you too</span><span style="color:#00cccc;">?</span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever tried to explain to them the feelings in your heart, only to hear a response, that tears your heart apart.</span><span style="color:#33ccff;">?</span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever spent so much time with someone, even though it hurts inside</span><span style="color:#66cccc;">.?</span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever tried to save a friendship, by having your feelings hide</span><span style="color:#00cccc;">?</span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever wanted that friendly hug, to turn into a kiss<span style="color:#33ccff;">?</span> </span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever wished your heart would stop wishing, </span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">For those things that won't come true</span><span style="color:#00cccc;">? </span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">Have you ever wished that....</span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;"></span></em> </div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;"></span></em> </div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;"></span></em> </div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;"></span></em> </div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;">that someone would try to love you too</span><span style="color:#00cccc;">?..</span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ff0000;"></span></em> </div><em></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4498641410728794759?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-40554375254386170722009-02-04T02:49:00.000-08:002009-02-04T03:12:31.053-08:00old Line:ang sabi ng mga matatanda... ANG BATANG MATANONG...AY BATANG MATALINO<br /><br />Proof:<br />Isang gabi..naglalakad kami ni Ciara. Gawain kasi namin yun kapag gusto nyang magpapagod. nililibot namin buong baranggay namin. Lahat ng road, dapat dadaanan namin. Talo pa namin ang mga tanod. Napadaan kami sa isang road..medyo madilim.. mayroong magboyfriend/girlfriend na nakatayo. Yung lalaki nakasandal sa kotse, yung babae nakaharap sa lalaki. Medyo may puwang sa gitna. Hindi sila nagsasalita..magkatinginan lang. Nagpapakiramdaman. (Kung may jowa ka, alam mo siguro ang ibig sabihin ng ganoon. Malamang magkaaway) Dumaan kami ni Ciara. Dumaan kami sa gitna ng dalawa dahil medyo makipot na yung daan,dahil sa kotse na nakapark.<br /><br />Ako at Ciara: Excuse me po...makikiraan.<br /><br />Hindi gumalaw ang dalawa. Pero dumaan parin kami ni Ciara. Tumingin si Ciara sa dalawa. Nagtataka siguro kung anong ginagawa nila doon. Ni hindi man lang nagsasalita... tapos nung dumaan kami hindi man lang gumalaw. Nagtanong siya sa akin.<br /><br />Ciara: Mami, anong gagawa nila doon?...<br /><br />medyo nagtuloy na kami sa paglalakad pero hindi pa naman gaanong malayo sa dalawa.<br /><br />Ako: Hindi ko alam, baka nag-uusap..<br /><br />Ciara: Eh mami, ba't andun sila?..bakit hindi sila gagalaw?..<br /><br />Natawa ako. kasi alam ko sa sarili ko ang dahilan. Kaso hindi ko masabi sa kanya dahil hindi pa nya yun magegets..dinaan ko sa biro..<br /><br />Ako: Ba't ba sakin mo tinatanong, tanungin mo kaya sila..<br /><br />Biglang bumitiw sakin si Ciara. Tumakbo papalapit sa dalawa. Nagtanong.<br /><br />Ciara: hoy! anong gagawa nyo diyan?.. aaway kayo?????<br /><br />Hindi sumagot yung dalawa. Napangiti lang sa tanong ni Ciara. Haha. adik. Alam rin pala ni Ciara yung mga ganoon sa isip isip ko. Lumapit ako sa kanila.<br /><br />Ako: Ai, pasensya na po ha.. hehe..<br /><br />Hinila ko si Ciara.<br /><br />Ciara: Mami, hindi daw sila aaway.<br /><br />Ako: Kulit mo talaga. Ba't mo pa tinanong?..eh hindi mo naman kilala yung mga yun.<br /><br />Ciara: Hindi nga sila aaway mami eh, tignan mo kikiss pa nga sila oh..<br /><br />HAHAHAHA!! takte, nakatingin pala pa rin doon si Ciara habang papalayo kami sa dalawa. Paglingon ko. Ayun magkayap na.<br /><br />Ciara: Mami, ba't sila yayakap?..<br /><br />waaaaaaaaaahhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!! ang daming tanong. hahaha.<br />sa isip isip ko, ano ba tong batang to, lahat gustong malaman. Matalino. haha.<br />Kaso dahil doon, may nabuo rin akong bagong kasabihan.<br /><br />new line: ang sabi ko naman..ANG BATANG MATANONG..AY BATANG USISERA/USISERO.<br /><br />haha.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4055437525438617072?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-32036275164620833062009-02-01T21:41:00.001-08:002009-02-01T21:54:20.448-08:00pagdating ko sa bahay...<br /><br />bubukas ang pinto.<br /><br />sisigaw si Ciara..mamiiii!!!!!!!<br />o di naman kaya makikita ko siyang tulog..<br /><br />magbibihis ako...<br /><br />kung gising si Ciara lalabas kami..<br /><br />hanggang sa mapagod. at makatulog siya.<br />At dahil ganoon ang nangyayari,<br />hindi ako nakakapag-aral sa bahay.<br /><br />pero kung tulog...<br />tatanungin ko si Mama.<br />(kanina pa yan tulog?)<br /><br />sasagot si mama.<br />OO kanina pa.<br />(paano pinapatulog maghapon para di siya makapag-alaga)<br /><br />maiisip ko. Patay!<br />wala na namang tulugan mamaya.<br /><br />magigising si Ciara.<br /><br />Iiyak.<br /><br />sisigaw si mama.<br /><br />magagalit.<br />minsan magmumura.<br /><br />sakit sa tenga!!.<br /><br />dahil kagigising lang ni Ciara,<br />hindi ako matutulog.<br /><br />babantayan ko siya magdamag.<br /><br />mapupuyat ako.<br /><br />kinabukasan, hindi ako magigising ng maaga.<br />paano..<br /><br />puyat.<br />pagod.<br /><br />hindi ako makakapasok.<br />paano...<br /><br />late.<br />walang assignmnet.<br />walang project.<br />traffic.<br /><br />araw-araw ganoon...<br /><br /><br />wala lang. Gusto ko lang sabihin.<br />yan ang skedyul ko. Kayo ba ano?..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-3203627516462083306?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-74156785288387163382009-02-01T21:14:00.000-08:002009-02-01T21:20:12.913-08:00<div align="right">Oras...</div><div align="right">klase...</div><div align="right">project...</div><div align="right">assignment....</div><div align="right">katawan...</div><div align="right">kalusugan...</div><div align="right">utak...</div><div align="right">sarili..</div><br /><br />lahat yan na set aside ko..<br />kaya ayan...ganito ako..<br />alam ko, alam ko ang dahilan...<br />pero mas gusto kong huwag nalang malaman...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-7415678528838716338?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-40330521210973181682009-02-01T20:01:00.000-08:002009-02-01T21:09:08.506-08:00hahaha. hahaha.<br /><div align="right">hahaha. hahaha.</div>hahaha.hahaha.<br /><div align="right">hahaha.hahaha.</div>hahaha.hahaha.<br /><div align="right">hahaha.hahaha.</div>hahaha.hahaha.<br /><div align="right">hahaha.hahaha.</div>hahaha.hahaha.<br /><div align="right">hahaha.hahaha.</div><strong><em><span style="color:#ff0000;">huhuhu.</span></em></strong>hahaha.<br /><div align="right">hahaha.hahaha.</div>hahaha.hahaha.<br /><div align="right">hahaha.hahaha.</div>hahaha.hahaha.<br /><div align="right">hahaha.hahaha.</div>hahaha.hahaha.<br /><div align="right">hahaha.hahaha.</div><br /><br /><div align="center">----yan ang buhay..kahit sobrang saya mo..dadating yung time na magiging mahina ka.</div><div align="center">pansinin ninyo..mas kapansinpansin ang kalungkutan kapag binigyan natin ito ng pansin. Sa kabila ng lahat ng kasiyahan..at biglang dumating sa punto na naging malungkot ka sa kahit ano pang kadahilanan..tignan mo..malulugmok ka. Lalo na kapag inentertain mo pa. Kung baga sa pagsusulat eh, binigyan mo pa ng emphasis.. tulad nito..nakabold na, italicized, colored pa. haaayyyyyy...ba't ba ganon.. (ganoon kasi ako)</div><div align="center"> </div><div align="center">ARAL....</div><div align="center"> </div><div align="center">huwag pansinin ang problema. </div><div align="center">Lahat tayo dumadaan dito. </div><div align="center">Kung sakaling kalabitin ka,</div><div align="center">habang dumadaan ka sa kanya..</div><div align="center"> lingunin mo...</div><div align="center">tignan mo...</div><div align="center">kausapin mo...</div><div align="center">pero huwag na HUWAG kang sasama.</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4033052121097318168?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-66590321002919262742009-02-01T19:39:00.000-08:002009-02-01T19:53:57.191-08:00PALAKASAN???.....<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Ewan ko lang..<br />=(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6659032100291926274?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-150086230159176792009-01-31T04:43:00.000-08:002009-01-31T04:44:37.541-08:00Writing is the brink from life and death;<br />you either write your last words or write to cope with your problems.<br /><strong><span style="font-size:180%;color:#666666;"><em>Which one will you do? ='(</em></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-15008623015917679?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-28900197630069182009-01-31T04:09:00.000-08:002009-01-31T04:35:15.124-08:00<div align="left">I can’t stand to live anymore,</div><div align="left">I just want to die and end it all. </div><div align="left">The pain of living is just the start,</div><div align="left">I’m sorry that I’m breaking your heart. </div><div align="left">It started with hate, but now it’s little too late. </div><div align="left">My life is a mess and I can only confess, </div><div align="left">That inside it hurts none the less. </div><div align="left"></div><div align="left">I’m sorry for all the trouble I’ve caused,</div><div align="left">But in the end it’ll be okay because this is the only way. </div><div align="left">I’m sorry for worrying you,</div><div align="left">I’m sorry for distressing you. </div><div align="left">I’m sorry for killing you inside.(when i got pregnant)</div><div align="left"></div><div align="left">Mama.. it saddens me to see you cry..</div><div align="left">eventhough were not too close, </div><div align="left">You’re the one who helped me get by. </div><div align="left">You taught me to walk..</div><div align="left">You taught me to talk...</div><div align="left">Without you I wouldn’t even be here. </div><div align="left"></div><div align="left">Papa... you’re the greatest guy in the world. </div><div align="left">I never appreciated the time we had...</div><div align="left">Inside I was papa’s girl..</div><div align="left">But I never showed you I cared.</div><div align="left">Without your guidance I wouldn’t be here,</div><div align="left">You told me that I never had to fear.</div><div align="left">I miss you Papa..sorry If I gave you some tears.. </div><div align="left">For such a long time,</div><div align="left">I have felt this way and all I have to say is “I love you”..</div><div align="left"></div><div align="left">and another I love you for all the people i love..</div><div align="left">especially those people who left me behind..</div><div align="left"></div><div align="left">Papa your the best father a girl could ever have... </div><div align="left">Mama, i love you eventhough I didn't open it up..</div><div align="left">Friends, I will miss you, if the time will come and i need to give up..</div><div align="left">Ciara, you are the most precious gift that i received from up above..</div><div align="left"></div><div align="left">i feel so blurd..</div><div align="left">empty...</div><div align="left">forsaken..</div><div align="left">idle...</div><div align="left">depressed..</div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"></div><div align="right"><span style="font-size:78%;">all I want to do is die...</span></div><div align="right"><span style="font-size:78%;">So this, I guess, is my goodbye. </span></div><div align="right"><span style="font-size:78%;"></span></div><div align="right"></div><div align="right">='(</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-2890019763006918?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-9263746246337894182009-01-30T20:25:00.000-08:002009-01-30T21:01:22.838-08:00Tao… nilikha ng Diyos sa ikapitong araw…<br />Si <span style="color:#ff99ff;">Eba</span> at <span style="color:#3333ff;">Adan</span>.. naging simbolo ng sangkatauhan.<br />Dalawang kasarian, at wala nang iba pa man..<br />Taong nilikha ng Diyos na may dapat gampanan..<br /><br />Ang babae,ay dapat magpakababae..<br />Ang lalaki,ay dapat magpakalalaki..<br />Ngunit ..<br />Paano kung hindi ganoon ang nangyari?..<br />At biglang nagkaroon ng panibagong lahi.<br /><br />Lahi ng mga <span style="color:#009900;">berde </span>ang <span style="color:#009900;">dugo..<br /></span>Na kadalasang kinaiinisan ng maraming tao.<br />Minsa’y hinahamak at tinutuksong kabayo,<br />Pero kung iisipin ninyong mabuti..<br />Isa sila sa nagpapasaya sa mundo!..<br /><br />xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br />OO!!<br />Isa ka sa nagpapasaya sa maraming tao!<br />Nagmamahal ng lubos sa mga kapamilya mo.<br />Nagpapatawa sa aming mga kaibigan mo..<br />At higit sa lahat.. nagbigay kahulugan sa tunay na pagiging tao.<br /><br />Na kahit ganyan ka..at tinatawag na bakla..<br />Binigyan mo ng saysay ang buhay.<br />Hindi ka nagpapaapi at di pumapayag na malumbay.<br /><br />Masayahin ka kung tignan,<br />Na sumisimbolo sa iyong katauhan.<br />Na siya ring bumubuhay sa aming pagkatao.<br />Pagkat kailangan namin ang tulad mo.<br /><br />Dahil isa ka sa nagpapasaya sa tropa..<br />Nangunguna minsan sa pangungutya.<br />Ikaw na laging maaasahan sa maraming bagay,<br />Takbuhan kapag may gusto kaming ipaokray.<br /><br />Marami ka ring linyang pinauso…<br />Mga salitang binigyan mo ng anggulo.<br />Alam mo bang Araw-araw..<br />Lagi namin iyong namimiss..<br />Tulad ng pinasikat mong,<br /><span style="color:#33ccff;">“TATRY KO..PERO DI KO MAPAPROMISE…”<br /></span><br />Nagbigay tatak sa iyo ang iyong mga halakhak..<br />Ang walang humpay mong sigaw at pagpadyak.<br />Buhay na buhay ang hallway kapag ikaw’y tumatalak,<br />Pero...<br />Ang hindi namin malilimutan ay ang Open Forum natin,<br />Kung saan pinilit mong huwag umiyak..<br /><br />alam namin sa loob-loob mo…<br />Gusto mong sumigaw..<br />Gusto mong pumalahaw..<br />Iyon ang unang araw kung kailan nakita kang naging mababaw…<br /><br />Subalit pinilit mong maging ikaw..<br />Kaya’t pinigil mo ang lungkot na sa ati’y nangibabaw..<br /><br />Ganyan ka namin nakilala..<br />Ganyan ka namin tinanggap..<br /><strong>NGUNIT…<br /></strong>Bigla kang hindi mahagilap..<br />Ilang buwan at taon ka rin naming hinanap..<br />Para muli kang mayakap at makausap.<br /><br />Lumipas na nga ang mga araw..tuluyan ka ng naglaho,<br />Iniisip palagi kung ikaw ba’y napapano.<br />Inaasahan na lang namin ay ang txt na galing sa iyo…<br />Patuloy na nakikibalita sa <span style="font-size:130%;">BAGONG</span> takbo ng buhay mo.<br /><br />Sa bawat balitang natatanggap, talagang nakakagulat,<br />Pero uni-unti kaming namulat..<br />Umalis ka para tuparin ang iyong pinapangarap..<br />Ang sa iyo’y baguhin ang lahat-lahat…<br /><br />Ang buhok mo..<br />Ang katawan…<br />Ang itsura..<br />Ang galaw..<br /><br /><span style="color:#33ccff;">‘HUWAG mo lang sanang baguhin ang ugali mo<br />kung saan ka namin MINAHAL…<br /><br /></span>at ngayong kaarawan mo…<br />isa lang ang aming hiling..<br />iyon ay ang maging Masaya ka,<br />sa mundo na iyo ring hinihiling…<br /><br />Mahalin ka pa ng mga taong nasa paligid mo,<br />Sa kabila ng ibang tingin nila sa iyo.<br />Basta’t patunayan mo lang na mabuti kang tao…<br />Maiaangat mo ang sarili sa mali nilang pagtrato.<br /><br />Alam din naming naiintindihan ka ng <strong>Maykapal,<br /></strong>Kahit nasa pagitan ka ni Eba’t Adan.<br />Di ba’t puso naman ang kanyang tinitignan?<br />Kaya’t huwag kang mag-alala..<br />Hindi naman siguro kasalanan ang maging ganyan.<br /><br />Ngayon nga, ganyan ka na..<br />Bukas ano na kaya?..<br />Sana…<br />Kung ano pang maisipan mong ipa-iba,<br />Ay manatili pa rin sa puso’t isipan mo ang <strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">TROPAKADA..</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"></span></strong><br /><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:78%;color:#ff0000;">ilabyou ate shawi..</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-926374624633789418?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-83538216957958227542009-01-28T00:41:00.000-08:002009-01-28T00:45:27.681-08:00<strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#33ffff;">"</span>At the touch of <span style="color:#ff0000;">love</span> everyone becomes a poet.<span style="color:#66ffff;">" </span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">-- Plato</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-8353821695795822754?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-6858659650875689682009-01-27T23:40:00.000-08:002009-01-28T01:41:37.490-08:00Nagulat...nanibago..nagtaka..<br />Iyan ang naramdaman simula ng muli kitang makita..<br /><span style="color:#3333ff;">BAKIT NGA BA??</span><br />Tara, samahan mo kong alamin kung bakit ba talaga..<br /><br />Pitong taon na ang nakalilipas..<br />simula ng una kang makita sa labas..<br />sa labas ng klasroom namin na palakad-lakad..<br />palakad-lakad pero hindi umuusad..<br />Ewan ko ba kung sino ang tinitignan mo..<br />Basta alam ko lagi kang dumadayo...<br /><br />Mabait..tahimik..maamo<br />iyan ang katangiang nakita ko sa'yo..<br />Naksama sa ilang paligsahan..<br />paligsahan na ang talino ang labanan..<br />Tangan ang tingin mong di ko malaman..<br />di ko malaman kung sa akin o sa kanya nakalaan..<br /><br />Sabi mo pa idolo mo ako..<br />sabi ko rin, "pareho tayo"..<br />Ikaw na parang anghel ang pagkatao..<br />pagkataong naging dahilan para maging malapit ako sayo..<br />Pero isang araw naging kayo ng kaibigan ko..<br />na hindi ko alam ay may tinatago ka pa lang pagsuyo..<br /><br />Pagsuyo para sa akin..<br />at ako, na hindi iyon pinapansin..<br />Pinapansin ko lang ay ang pagkakaibigan natin...<br />pagkakaibigang di dapat limutin.<br /><br />Hindi ko nga kinalimutan...kaya muli kitang binalikan..<br />NAKAKAGULAT!..<br />iba ka na..<br />ibang-iba sa dati kong nakilala..<br />kilala pa nga ba kita?..parang hindi na..<br />NAKAPAGTATAKA!..<br />ang dating anghel naging masama..<br />ang dating matalino naging walang kuwenta..<br />ang dating maamo naging buwaya..<br />ang dating tahimik naging palamura...<br />ikaw pa ba yan?..<br />nagulat talaga ako sa aking nasilayan..<br />Ang laki mo na! iyan lang ang salitang lumabas sa aking isipan.<br /><br />Ilang taon na rin naman kasi iyon...<br />iyon na malayung-malayo na sa ngayon...<br />ngayon, na walang bakas ng noon...<br />noon na sobra ka pang mahinahon..<br /><br />Ang laki mo na talaga! yun lang talaga ang salitang lumalabas sa bibig ko..<br />pero sa totoo, gusto kong isigaw..ANG LAKI NA NG PINAGBAGO MO!!!.<br />mula ulo... hanggang paa...<br />mula salita... hanggang sa gawa..<br /><br />Hindi ka na maamo at naging basagulero.<br />hindi ka na magalang at naging magulang.<br />NAKAPAGTATAKA talaga kung bakit ganyan ka na..<br />Lahat ng magagandang katangian mo dati, nawalang parang bula..<br /><br />Pero...<br />may isang hindi nag-iba..<br />ang pagtingin mo sa akin nandiyan pa..<br />Bakit iyon napreserba?..<br />pero yung dating ikaw..naglaho na?..<br /><br />Nasaan na ang taong kareviewhan ko kapag may paligsahan?..<br />at kapag natalo kabatuhan ko ng sisihan..<br />Nasaan na ang taong walang alam na kalokohan?..<br />at ang alam lang ay aral at halakhakan..<br /><br />NAKAKAGULAT... NAKAKAPANIBAGO.. NAKAPAGTATAKA talaga..<br />Pagkalipas ng ilang linggo nating muling pagkikita..<br />na kahit ganito na rin ako at ganyan ka na..<br />Natutunan nating mahalin ang isa't isa..<br /><br />sa totoo lang hindi talaga ako nagulat sa kinaiba ng pagkatao mo..<br />ang dahilan ng lahat ng pagkagulat, pagkapanibago, at pagtataka ko..<br /><br /><br />AY ANG SARILI KO..<br />AKO..<br />dahil hindi ko inakala na mamahalin ko ang tulad mo.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-685865965087568968?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-13869588454997485682009-01-20T19:13:00.000-08:002009-01-20T19:16:17.875-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SXaTLMjaPpI/AAAAAAAAAEE/pYTN41Jn5_A/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293580232578186898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 325px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SXaTLMjaPpI/AAAAAAAAAEE/pYTN41Jn5_A/s400/untitled.bmp" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-1386958845499748568?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-3359312167218274542009-01-20T18:42:00.000-08:002009-01-20T18:47:58.301-08:00Insensitibo, OO ako ay insensitibo,<br />Manhid, walang pakialam, malabo.<br />Tinuring kitang hangin…<br />Di pinapansin…<br />Tama ka isa kang hangin!<br />Hanging napakahalaga kung tutuusin.<br />Marami akong naaalala,<br />Mga alaala simula nang tayo’y nagkakilala.<br />Parada, Teatro, Sigarilyo,<br />Para tayong mga batang nais maglaro!<br />Na ang palaruan natin ay mundo.<br />At ang laruan natin ay puso.<br />Namimiss ko na ang dati, LRt, LoversLane, dahon, Soundtrip,<br />At ang mga walang katapusang usapan para di mainip.<br />Pati narin ang istoryang nakaimbak sa dibdib,<br />At ang mga tawanang humahagikhik.<br />Sabi ko, kaibigan lang ang turing sa’yo,<br />OO!!<br />napakalaki kong insensitibo!<br />‘pagkat di ko mabatid ang nais mo<br />At naguguluhan sa pagkataong natatakpan ng buhok mo!<br />Insensitibo. Napakalaki kong bobo!<br />Itinanggi ang nararamdaman para sayo,<br />at hinayaan kang magpakalayo.<br />Tsk.Tsk.<br />Hindi na ‘ata mauulit ang ala-ala sa Mcdo,<br />At soundtrip habang tig-isa tayo sa ear phone mo.<br />Wala na talaga oh..<br />Kinarma na yata ako.<br />Ngayon bumaliktad na.<br />Ikaw naman ang di nakakadama..<br />Naku naman! Bakit ngayon pa?!<br />Kung kailan nahawi na ang buhok sa iyong mga mata.<br />Dahil ngayon nakita ko na..<br />Sa likod ng jacket mong guhit-guhit..(kapartner ng jacket kong kulay pink)<br />Sa pilak na posas mong nakasabit…(Na sa daliri ko pilit mong kinakabit)<br />Sa itsura mong napaka weird..<br />Ay may busilak pa lang pusong nakasilip.<br />Insensitibo.<br />Kumbaga sa laro ako ang talo.<br />Tila pinagkampihan ng buong mundo,<br />‘pagkat pinaglaruan ko ang sarili kong puso.<br />Hawak ko ay marimba, at ikaw naman ay gitara,<br />Na nagkabuhul-buhol ang kamay sa pagtipa.<br />Kaya ‘di na tayo makakalikha ng musika.<br />Insensitibo. Insensitiba. Wlang pinagkaiba.<br />Aminado akong dati’y tinuring kitang hangin;<br />Kaya ba ngayon, ‘yan din ang turing mo sa kin?<br />Sa panahong ito, siya na ang iyong kapiling,<br />(Kahit masakiT) yayakapin ko nalang munaang <span style="color:#ffff33;"><strong><em>pitaka nating hugis saging.</em></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-335931216721827454?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-49499354917824277532009-01-20T18:25:00.000-08:002009-01-20T18:39:46.940-08:00Minsan gusto kong magkaroon nito,<br />Yung sa ilang minuto hihinto ang tibok ng puso.<br />Parang patay..<br />Walang pakiramdam..<br />at buong katawan ay hindi maigagalaw.<br />isang sakit na makasasagot sa aking dinaranas.<br />Sa tuwing masasaktan pag ako’y minamalas.<br />Ang hirap kasing pigilan ang kirot sa dibdib.<br />Mula sa kalingkingan, buong pagkatao sumasakit.<br />Gusto ko ng maging manhid, kung bibigyan ng pagkakataon.<br />Sa kahilingan, ang sakit na ito ang tugon.<br />Sa ilang minuto, ako’y magiging tuod.<br />Na animo’y patay at kulang nalang ay puntod.<br />ATlis sa ganoong kalagayan hindi na makakaramdam ng lungkot,<br />Sa tuwing magkasama kayo, puso ko’y kumikirot.<br />Ayoko nang gumalaw, pero ayaw ko rin namang umayaw<br />Ayoko ng magpatama, pero ayaw ko rin namang tumanga.<br />Sana magkasakit na ko para di na ko makadama,<br />nasasaktan na ko….. SOBRA..<br /><br />Nag-isip ako at nagmuni-muni.<br />Nanalangin na sana iyon ay mangyari.<br />Pag-ibig, pagmamahal, ayoko ng manghingi<br /><strong>Habang minamahal kita,<br />Ako nama’y isinasantabi</strong>.<br /><br />Kapag nagkasakit ako nito, mawawalan na ako ng malay,<br />Ganoon din naman parang unti-unti mo akong pinapatay.<br />Isang buhay, na nabubuhay na parang patay,<br />Patay pero buhay na buhay.<br />hayyyyy.. kung sabagay sabay mo kasi akong binubuhay at pinapatay.<br /><br />Natulog akong may kimim na hiling,<br />Na ang Maykapal sana ako’y dinggin.<br />Ngunit biglang may nagslaita sa gitana ng pagkakahimbing,<br />At nagwika sa akin ng mga dapat kong gawin.<br /><br />“<em>Anak</em>’, tawag niya sa akin. “<em>lumapit ka dito at ako’y may sasabihin.<br />Tanto ko lahat ng iyong saloobin,<br />Napakinggan ko rin maging ang iyong mga hinaing.<br />Narito ako upang ikaw’y pakalmahin,<br />sa mga pighating lagi mong dinadaing.”<br />Napatingin ako sa kanya at sumagot ng mahinhin,<br /></em>“Ibibigay mo na po ba ang aking hiling?”<br />Tumugon siya,<br />“<em>Anak, hindi mo kailangan ng KATALEPSYA.<br />Upang lahat ng kirot ay nais mong mawala,<br />Ang pinaka kailangan mo ay PANG- UNAWA.<br />MAsakit sakin na makita kang lumuluha,<br />KAya sana, lahat ng agam-agam iyo ng mapalaya.<br />ANg tao nilalang ko para di magdusa,<br />Kayo ang dapat gumawa upang buhay niyo’y lumigaya.<br />Huwag kang magpakahina pagkat alam kong malakas ka,<br />Unawain mo nalang na nakalaan siya sa iba.<br />Kung ayaw mong masaktan,<br />Huwag mong saktan ang sarili mo.<br />at hindi ang pagkamanhid ang sagot dito.<br />PAGTANGGAP at PANG-UNAWA sagot sa siphayo,<br />Kung hindi para sa iyo, Anak, tanggapin mo.<br />Ang dinadalangin mong KAtalepsya ay panandaliang sagot lamang,<br />Sa mga kirot na ayaw mong maramdaman.<br />Samantalang ang Pang-unawa<br />sagot panghabang-buhay,<br />Huwag mong hilinging mamatay,<br />pagkat napakasarap mabuhay.<br />Tanggapin mo nalang lahat ng pangyayari,<br />Unawain mo kung bakit ito nangyayari.<br />Umiyak ka pag nasaktan, pero wag iwala ang sarili,<br />Sa lahat ng pita, ikaw pa rin ang may susi.”<br /></em><br />Nagpasalamat ako at hinagkan siya,<br />“TAma ka po, pang-unawa at hindi katalepsya.”<br />Tatanggapin ko nalang kung sila na ang magkasama,<br />Kung sabagay mahal naman daw niya ako,<br />ayaw nya lang makasakit ng iba.”<br /><br />“<em>Mabuti Anak, at natanto mo na, alam mo bang may nagmamahal sayo ng higit pa?”<br /></em>Napangiti ako, “Talaga po sino siya?”<br />“<em>Hindi lang isa anak, dalawa pa.”<br /></em>at sa huling tugon an iyon bigla nalang siyang nawala.<br /><br />Nagising kao na parang nasa ulap,<br />Inalis sa isip ang KATALEPSYANG pinapangarap.<br />Ngunit ang sagot, pilit kong hinahanap,<br />NAng sa likod ko ay may biglang yumakap.<br /><br />“MAMI! MAHAL KITA!” sigaw ni Ciara!<br />Tama siya nga! Siya yung isa sa dalawa.<br />Ngunit sino pa kaya yung natitira?<br />Ah! ALam ko na..<br /><br /><br /><br />si GOD yon di ba?..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4949935491782427753?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-81049439840471857512009-01-19T03:26:00.000-08:002009-01-19T03:50:21.128-08:00<span style="font-size:85%;color:#3333ff;">I'll never forget How I felt everyday..</span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">Whenever you were there to help me find the way. </span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">I'll never forget all the fun we had together..</span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">Those moments we shared..I'll remember forever. </span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">I'll never forget all the advice you gave me.. </span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">Without your guidance I just don't know where I'd be. </span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">I'll never forget Any of this..</span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">Because...</span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">it never happened Dadi, </span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">see what you missed? </span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;"> <span style="color:#ff99ff;"> -ciara ='(</span></span><br /><span style="font-size:85%;color:#3333ff;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-8104943984047185751?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-63806130786910682032009-01-19T03:05:00.000-08:002009-01-19T21:08:12.944-08:00TIBOK..<br />minsan naramdaman ko yan..<br /><br />TIBOK..<br />TIBOK..<br />TIBOK..<br /><br />naramdaman ko ng hindi namamalayan..<br />ngunit dahil doon..naging bukas ang aking isipan..<br /><br />hindi lang pala lalaki ang makapagpapasaya sa isang babae..<br />na kaya rin palang gawin ng babae ang ginagawa ng lalaki..<br /><br />ayokong magpaka ipokrita..<br />alam kong marami akong kasama sa ganitong nadarama..<br /><br />hindi ko pinagsisihan ng ako'y minsang<br />TUMIBOK..<br /><br />hindi ko pinagsisihan..<br />pero dapat mamulat ako sa katotohanan..<br />na kahit ganoon ang nararamdaman..<br />ginawa ako..tayo.. ng Diyos na si Eba't Adan..<br />at wala ng iba pang kasarian..<br /><br />pero hindi ko pinagsisihan..<br />noong minsang puso'y tumibok..<br />sa kanya..<br /><br />at ang kanya, sa akin..<br /><br />hindi ko ikinahihiya..<br />sapagkat yun naman talaga..<br />yun nga lang..di dapat..<br />ang pagTIBOK ng minsan ay tama na't sapat..<br />para sa aking naghanap ng kalinga't pagmamahal..<br /><br />ngunit hindi dapat..<br />kaya't...<br />pinigilan ko ang pagTIBOK..<br /><br />ang puso kong <strong><em><span style="color:#3333ff;">TUMITIBO</span></em></strong>.K<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6380613078691068203?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-50872111827228304722009-01-19T02:24:00.000-08:002009-01-19T03:24:45.911-08:00tahimik lang siya..<br />hindi maingay..<br />hindi umaaray..<br />nang wala kang kamalay-malay..<br /><br />isang araw..<br /><br />siya'y mahihimlay..<br /><br />paano na ang pinagsamahan?<br />biglang mawawala ng hindi mo alam?..<br />hindi mo nalaman na siya pala'y may karamdaman..<br />pero wala kang pakialam..<br /><br />ang nakikita mo lang ay kung ano ang nakikita ng iyong mata..<br />minsan siya'y tahimik..minsa'y masaya..<br />pero sa loob niya ay mayroon pa lang dinadala..<br /><br />ang nakikita mu lang ay kung anong nababasa mo sa cell phone mo..<br />kung ano ang gini-GM ng mga kaibigan mo..<br />nakalagay doon..<br />kung sino ang dapat na ipagdasal mo..<br />kung sino ang dapat pakitaan ng kabaitan mo..<br />kung sino ang dapat alalahanin mo..<br /><br />pero huwad ka sa katotohanan..<br /><br />na may isa kang nananahimik na kaibigan..<br />at may karamdaman..<br /><br />subukan mong makiramdam..<br />subukan mong alamin at makialam..<br />subukan mong huwag tignan ang pisikal niyang katauhan..<br />subukan mong arukin ang kanyang kaloob-looban..<br /><br />doon..<br /><br />doon mo makikita ang tunay niyang pinapasan..<br />mas malala pa sa kung anong alam mong sakit ng iba mo pang kaibigan..<br /><br />subukan mo lang naman..<br />dahil baka isang araw..<br /><br /><br /><br />hindi mo na siya maabutan....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-5087211182722830472?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-22433062734355541692009-01-19T02:01:00.000-08:002009-01-19T02:21:51.810-08:00<span style="color:#ffffff;">hindi ko alam kung paano ko sasabihin sayo..<br />ang mga bagay na alam kong dapat ay alam mo.<br /><br /><strong><em>sumisigaw...</em></strong><br /><br />iyan ang lagi kong naririnig.<br /><br /><strong><em>galit...</em></strong><br /><br />iyan ang lagi kong nakikita..<br /><br />paano kita lalapitan kung ganyan lagi ang iyong ginagawa??..<br /><br /><strong><em><span style="font-size:180%;">sana..</span></em></strong><br /><span style="font-size:180%;"></span><br />sana dumating ang araw na magiging mabait ka na..<br /><br />ang ibig kong sabihin, ay maging katulad ka ng ibang ina..<br /><br />malambing..<br /><br />mahinahon..<br /><br />mapagmahal..<br /><br />mga bagay, na simula't pagkabata ay hindi ko masyadong natikman.<br /><br />maraming bagay na akong tiniis,<br />marami na ring bagay na ginawa para sayo'y makaalis..<br />pero...<br /><br />wala..<br /><br />nandito pa rin ako sa hinagpis..<br /><br /><span style="font-size:180%;"><em><strong>SANA TALAGA...</strong></em></span><br /><br />kung napapalitan lang ang ina..<br />matagal ko ng ginawa..<br />pero wala na kong magagawa,<br />kung hindi tanggapin ka..<br /><br />tanggapin natin ang isa't isa...<br />kung ano ako at kung ano ka..<br /><br />alam ko balang araw...<br />magbabago ka..<br />sa mga kinagawian mong nagiging dahilan ng aming pagluha..<br />pagkatakot..<br />pagkahiya..<br />pagkalungkot..<br /><br />saa, ituring mo na ang sarili mo bilang isang ina..<br />hindi lang sa paglalaba..<br />kundi sa totoong gampanin mo na kung ano ka..<br /><br />ang mahalin ang mga anak niya..<br /><br />yakapin..<br />halikan..<br />kausapin..<br />makipagtawan..<br />maging kaibigan..<br /><br /><span style="font-size:180%;"><em>SANA TALAGA..</em></span><br /><br />sana nga <strong>NGAYON</strong> na..<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><span style="color:#660000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-2243306273435554169?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-43610765502196625382009-01-17T21:06:00.000-08:002009-01-18T20:49:45.598-08:00<em>YES..</em><br /><em></em><br /><em>I have fallen from sky, </em><br /><em></em><br /><em>Fallen to the ground...</em><br /><em></em><br /><em>I am the angel of sadness, </em><br /><em>Angel of lost hopes, </em><br /><em>Angel of lost dreams...</em><br /><em></em><br /><em>I am the fallen angel (T_T)</em><br /><em></em><br /><em>Fear me not, </em><br /><em>I am here for reason, </em><br /><em>That reason is to have a second chance in life,</em><br /><em>That life I was given for a reason,</em><br /><em>They took my wings, </em><br /><em>They took me apart made me human...</em><br /><em></em><br /><em>I was the fallen angel...</em><br /><br /><em>But that fallen angel had one chance in life that she was given, </em><br /><em>This angel <strong><span style="font-size:130%;">won’t make the same mistakes she made before, </span></strong></em><br /><em>This angel will go down the right path that has been chosen for her, </em><br /><em>This fallen angel know what she has to do to be forgiven. </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4361076550219662538?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-33352274758508907232009-01-17T20:50:00.000-08:002009-01-17T20:54:01.213-08:00<span style="font-family:georgia;font-size:180%;color:#33ffff;"><strong><em>People only see what I let them see. </em></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-3335227475850890723?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-80384704259064176282009-01-17T04:00:00.000-08:002009-01-18T20:41:41.774-08:00umalis ako ng piyo mag-isa..<br />naglakad..kung saan mapadpad ng mga paa.<br />kailangan kong hanapin ang sarili ko,<br />at alamin kung ano ba talaga ang probLema.<br /><br />naglakad ako patungong Lerma,<br />sumakay ng jeep,nagbayad sa Mama.<br />pumara ako sa City hall ng Manila...<br /><br />..at sumakay uli, nagbayad uli sa Mama.<br /><br />hindi ko alam kung saan ako bababa,<br />Para Mama!, dito nalang po ako sa tabi.<br />tinignan ko ang street, Mabini.<br />tamang-tama, dito muna ako mananatili..<br /><br />naglakad, hanggang mapunta ako sa baywalk,<br />malayo pa lang naaamoy ko na ang laot.<br />tumawid, pero tulala pa rin.<br />hindi alam ang gagawin, huwag lang sana akong banggain.<br /><br />umupo ako sa may bato, sa katulad ko na <strong>konkreto.<br /></strong>dalawang taon na rin pala ang nakaklilipas noong huling punta ko dito.<br />ganoon din, malungkot din ako.<br />bitbit ang pagkatao kong magulo.<br /><br />tinignan ko ang langit,<br /><br />madilim...<br /><br />tinignan ko ang tubig,<br /><br />maitim...<br /><br />at napatingin ako sa sarili ko, ganoon din.<br />madilim at maitim...<br /><br />kinausap ko ang Diyos, alam kong katabi ko siya.<br />buti nalang walang nakapansin na para akong tanga,<br />sinabi ko sa kanya ang lahat...<br />ang lahat-lahat ng bumabagabag.<br /><br />sa panahong iyon, payapa ako.<br />payapa sa totoong kinakaharap ko,<br />nakaharap ako sa dagat, mapayapa at malapad,<br /><br />ngunit...<br /><br /><br />pagtingin ko sa likod, nakita ko na naman ang realidad.<br /><br />mga sasakyang maiingay...<br />mga taong nagsisigawan...<br />mga batang walang patutunguhan...<br /><br /><strong><em>parang ako...</em></strong><br /><br />..maingay ang kalooban.<br />sumisigaw sa dinaramdam.<br />at dahil doon wala akong mapatunguhan...<br /><br />ilang saglit..<br /><br />nag-isip isip ako...<br />sinabi ko sa sarili ko.<br /><br />tama na nga!, para na akong gago.<br />sana pag-uwi ko, ok na ako.<br />salamat sa inupuan kong bato at kilala pa niya ako.<br />nanggaling na rin ako dati sa lugar na ito.<br />at may nakilalang dalawang ermitanyo.<br />pero ngayon..<br /><br /><strong><em>wala</em></strong>...<br /><br />kundi sarili ko lang ang aking kasama...<br /><br />ngayon, mag-isa kong haharapin ang lahat,<br />at pag-uwi ko aayusin ko ang lahat ng may lamat.<br /><br />lamat sa pagkatao...<br />lamat sa puso...<br />lamat sa kalusugan...<br />lamat sa kaibigan...<br />lamat sa pag-aaral...<br />lamat sa pagdarasal...<br /><br />umuwi akong may baong misyon.<br />ang <strong><em>ayusin </em></strong>ang lahat ng may lamat.<br /><br />salamat at nasumpungan ko ang sarili ko sa kabila ng lahat,<br />salamat <strong><em>dagat</em></strong>.<br /><br />salamat...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-8038470425906417628?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-67490746593662149632009-01-15T03:17:00.000-08:002009-01-15T03:49:13.632-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SW8iV7RwwEI/AAAAAAAAAD8/KlZL1vVDn7U/s1600-h/1_114969042l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291485847268409410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SW8iV7RwwEI/AAAAAAAAAD8/KlZL1vVDn7U/s400/1_114969042l.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SW8cqe5_KmI/AAAAAAAAADs/d4749Z9XpcA/s1600-h/ll.JPG"></a>You are a princess in my heart, and I care for you so much. </div><div><br />I love the fondness in your eyes and your tender little touch.<br /><br />I looked at you when you were born, and knew then straight away, </div><div><br /><div>that I would be forever here to watch you grow and play.</div><br /><div>You bring to me a heart of joy, and memories so great, </div><br /><div>and a powerful sense of motherhood that no one can debate. </div><br /><div>I watch you sleep and dream of things that I can only wonder.</div><br /><div>That innocent look upon your face just makes my heart grow fonder.</div><br /><div>I see you run and jump and shout and calling out my name. </div><br /><div>No love that I have ever known could ever feel the same.</div><br /><br /><div>And so my<strong><span style="color:#ff99ff;"> little princess</span></strong> before you go to sleep, </div><br /><div>Remember I am your mommy and I am yours to keep. =)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6749074659366214963?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-18982757452956774942009-01-15T01:49:00.000-08:002009-01-15T03:05:16.883-08:00Marami raw naaakit sa taglay kong kakaiba,<br />Na sa akin lang matatagpuan at wala sa iba.<br />Ang pustura ko na mapag-iisip ang mga lalaki,<br />At Ang tingin ko na biglang may mabibighani.<br /><br />Kapag tinignan ako sa harap, walang maikukutya,<br />Pero tignan mo sa likod, ako’y isang kuba.<br />Isang dalagang umbok ang likuran,<br />Dahil sa batang pilit na pinapasan.<br /><br />Minsan pakiramdam ko ako si <strong>IMANG,<br /></strong>Na maraming tao ang nagagandahan.<br />Huwag lang mamamatay ang kandilang sinindihan,<br />Kundi makikita ang sumpang kinalakihan.<br /><br />Maraming nagkakagusto sa ganito kong itsura,<br />Pero kapag nalamang may pasan na ako isa-isang kumakawala.<br />Hindi matanggap na isa pala akong kuba,<br />At sa paningin nila ako’y nagiging ulikba.<br /><br />Ano ba namang masama sa pagiging kuba?<br />Atlis alam ko sa sarili ko na mayroon pa akong magagawa.<br />Na kahit mag-isa lang ako, kaya kong pumasan ng bata,<br />Kahit kapalit nito ay kaligayahan ng pagiging dalaga.<br /><br />Hindi ako naghahangad ng gwapong magmamahal,<br />Ang tanggapin ako ay sapat na sa kabila ng lahat.<br />layuan niyo man ako dahil sa nalamang kapansanan,<br />Ayos lang, kaysa naman ang anak ko ang aking talikuran.<br /><br />Kaya ikaw! Si IMANG ako, kaya huwag mo ng balakin,<br />Kung wala kang paninindigan, lumayo ka na ngayon din!.<br />Hindi mo ako magugustuhan,nililinlang ka lang ng iyong paningin,<br />Isa akong KUBA na marami nang tungkulin.<br /><br />Alam ko darating ang araw na may tatanggap sa aking pagkatao,<br />Na ang pagmamahal ang basehan at hindi ang mga usisero.<br />Oo araw-araw akong may pasan sa likuran ko,<br />Ngayon,may magbabalak pa kayang tulungan ako?<br /><br />Pasensiya na kung nalinlang kayo ng mata nyo,<br /><strong><span style="color:#cc33cc;">Pero tandaan nyo wala namang taong perpekto.<br /><br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-1898275745295677494?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-68351503672062160772009-01-15T01:03:00.000-08:002009-01-15T01:44:49.476-08:00Minsan, natanong mo na ba ang mundo?<br />Kung bakit ganyan ka, at hindi ang gusto mo?.<br />Magpapasalamat ka ba sa lahat ng dinaranas?<br />Kung ganito ang buhay mo, at malayo sa inaasam.<br /><br />May mabait kang tatay pero nasa malayo,<br />May nanay kang nasa tabi mo pero hindi mo kasundo?.<br />Binigyan ka ng anak pero walang asawa,<br />May masagana kang buhay pero walang kuwenta.<br /><br />Pumapasok ka araw-araw sa mamahaling eskuwelahan,<br />Uuwi ng bahay pero wala namang natutunan.<br />Bibigyan ka ng baon para hindi kumalam ang tiyan,<br />Pero hindi makakain dahil may dinaramdam.<br /><br />Matalino ka nga pero hindi mo magamit,<br />Dahil natatabunan ng hiya at puro hinanakit.<br />Dagdagan pa ng nanay mong masungit at laging galit,<br />Na halos isumpa mo na sa sobrang inis.<br /><br />Binigyan ka nga ng kagandahan pero walang silbi,<br />May mukha ka nga lagi ka naman humihikbi.<br />Para saan pa’t naging maganda ka,<br />Kung lagi rin namang sinisira ng sandamakmak na problema.<br /><br />Malusog ka nga sa panlabas, pero sa loob-loob para ka namang may taning.<br />Paano uni-unti kang pinapatay ng mga papansing suliranin.<br />Hindi mo na malaman kung anong gagawin,<br />At maiisip mo na lang isang araw na buhay mo’y kitilin.<br /><br />Paggising mo tuwing umaga, lagi mo na lang maitatanong,<br />Bakit ba ganito at hindi ganoon.<br />Halos isumpa mo na ang lahat ng pangyayari,<br />Sa mga obligasyon at tungkuling hindi mo mawari.<br /><br />Wala kang ibang matakbuhan kung hindi ang sarili mo.<br />ang sarili mo, na hindi mo rin maintindihan kung bakit ka ganito.<br />Paano kung dumating ang araw na pasalitain ka ng mundo?<br />Isisigaw at isisisi mo ba sa kanya ang lahat ng ito?..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6835150367206216077?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-41267410860935304642009-01-14T03:08:00.000-08:002009-01-14T03:44:30.009-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SW3MHTPznnI/AAAAAAAAADc/g7ESZdN9oOc/s1600-h/3195825195_c5149b5db7.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291109563027922546" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 135px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SW3MHTPznnI/AAAAAAAAADc/g7ESZdN9oOc/s200/3195825195_c5149b5db7.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SW3IVeJtEXI/AAAAAAAAADU/O-NGLpm89Zg/s1600-h/kkk.jpg"></a><br /><br /><div><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><em>I tried to listen to reasons, It did not give me answers, only a reality. That we’re friends and he want someone else. But I can’t pretend anymore, Coz inside it is really hurting. Still I’m wishing him well, Yet I’d rather say goodbye. .<br /></em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4126741086093530464?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-7859604811432810162009-01-14T01:38:00.000-08:002009-01-14T03:00:20.309-08:00Maraming hindi nakakaalam kung ano ako dati. Ibang iba sa kung ano ako ngayon. Sobrang kakaiba. Tingin ko kasi sa sarili ko ngayon, parang wala lang. Ordinaryong tao. Nag-iisip lang kung kailan kailangang- mag-isip. Hindi aktibo. Sunud-sunuran sa iba. Bobo. Hayyy.. bakit kaya?.. hindi ko inaapi sarili ko.. nagtataka lang ako kung bakit hindi ko na magawa yung mga bagay na nagagawa ko dati. Kung kakayahan at accomplishment lang naman ang pag-uusapan, siguro naman hindi ako kulelat doon, , iyon lang talaga pinagtataka ko.<br /><br />BAKIT HINDI KO NA MAGAWA NGAYON?.. ?... na-expired na ba lahat ng kakayahan ko?. Kasama pati tiwala ko sa sarili?.. ang hirap ipaliwanag.. nanghihinayang ako. Lalo na kapag naaalala ko ang dati.<br />Noong Elementary.. lagi akong may honor.. (ngayon, magkaka uno lang ako kapag katulad ni Sir abz ang prof.) Noong haiskul, ito mabulaklak ang karir ko. 1st year to 3rd year, top 1 ako.. ngayong college wala na, alitaptap nalang. Para na lang akong alitaptap na aali-aligid sa ibang tao. Naaalala ko dati, para akong santo noong haiskul.. ginagalang, iniidolo. Buong campus yata nakakakilala sa akin..ngayon, tambay nalang ako ng hall way. Para kong gago. Nag-aabang ng may makakakilala sa akin. Ang weird. Bakit kaya ganoon?.. hay.. ito talaga ang pinakamasaklap, tingin ng ibang tao sa akin, BOBO. Haha. Walang alam. Walang silbi.<br /><br />Minsan naiisip ko rin, bakit nga ba hindi ako sumali sa mga extra curricular activities na lagi ko naming ginagawa noong haiskul?. Tingin ng ibang tao sa akin, taong walang nakamit sa buhay.. hehe. Doon naman sila mali. May mga nagawa naman ako kahit papaano. Nagulat nga ako eh pag naiisip ko ang mga iyon ngayon, grabe, ang galing ko pala. (slight) noong haiskul, marami akong naipanalong article sa mga PRESS CONFERENCE. Nagsimula ako sa district hanggang paggising ko isang umaga nagsusulat na ako sa Regional Secondary School Press Conference. Hayop. Nagawa ko pala yon, samantalang ngayon, ni isang saknong wala akong maisulat. Kung mayroon man, non sense pa. Adik. Bakit kaya ganoon. Marami na rin akong naatendnan na SEMINARS, iba’t ibang lugar pa. History Maker pa ko ni Sonny Belmonte Center for Excellence, isang taon ko rin yong pinagpaguran, pero ngayon, makaupo lang ako ng kalahating oras sa UCC inaantok na ako. Wala man lang akong naiintindihan sa mga pinagsasabi ng mga speaker. Dyahe.<br /> Bakit kaya ganon?.. hay.. dati nakasali na rin ako sa National quiz Bee, yung, Digital LG Quiz, akalain mo yun. Pero ngayon, 50 item test , kalahati lang nakukuha ko. Sabog na utak ko, nosebleed pa. Haha. Latak na lang yata mga nasa utak ko. Tapos tinuringan pa kong Editor in chief sa School news paper namin, pero ngayon, wala na kong maisip na magandang maisulat. Kung mayroon man, wala akong gana. Buhul-buhol pa ang grammar. Bakit kaya ganon?.. tsk.tsk. feeling ko tuloy canned goods ako na na-expire na.<br /><br />Dati rin, nakakaya ko pang makipag-usap sa mga Principal ng iba’t ibang school sa Q.C, sa mga councilors, kay Sonny Belmonte, kay PNP Chief Ebdane, pero ngayong college, isang word pa lang nahihirapan ng bumuka ang bibig ko kapag may kaharap na prof. Ang adik ko. Para akong tanga. Hayyyyyzzzz… Bakit kaya?.. simula ng maitanong ko sa sarili ko ang mga bagay na ‘to, isa lang ang naisip kong dahilan.. dahil siguro kay ciara. SIGURO lang naman. Pero parang hindi rin.. baka ako talaga ang may problema?.. o baka naman wala naman talagang problema at ginagawan ko lang.. hahaha.. siguro nga.<br /><br />Simula ng pumasok ako dito sa FEU, napraning na ang utak ko. Puro insecurities (siguro nga isa ‘yon sa mga dahilan), na sa sobrang kainsekyorahan ko, wala na kong nagagawa. Ewan. Ang gulo. Pero minsan, sinisisi ko rin yung mga nasa paligid ko, mga nagyayabang-yabangan ba, kala mo kung sinong magaling. At iyon siguro uli ang problema, nagpapaapekto ako. Wah!!!! Ano ba. Ang gulo. Bakit nga ba ganito na ko ngayon?..<br /><br /> Expired na yata talaga ko. Hindi ko man lang nabasa kung klan yung expiration date ng maganda kong karir dati. ‘yan tuloy, mukha kong ewan ngayon. Hindi ko kasi napahalagahan. Last year ko na ‘to sa college, wala man lang akong napatunayang kakayahan. Haiz…. Siguro babawi na lang ako kapag nakagraduate na ko. Baka sa panahong yon, may bago na uli akong mabulaklak na karir. At ang pinaka-una kong gagawin titignan ko yung tatak na “Best before end” mahirap na, baka masayang uli. =)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-785960481143281016?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-72722689406670052892009-01-12T03:36:00.000-08:002009-01-12T04:07:06.303-08:00<span style="font-size:85%;">mahirap ba kuNin ng lOob ko?..<br />senSya naMan hinDi ko Kasi to biNibiGay kuNg ayaw kunin..<br />anO?..hinDi mo ko kiLala..<br />puWes..etO basaHin mO.<br />bakA saKaling maliWaNagan 'YanG uTak mo.<br /><br />+++++++++++++++++++++++++++++<br />Mataray ako pero hindi ako suplada.<br />+++++++++++++++++++++++++++++<br />Maarte ako pero hindi ako malandi.<br />+++++++++++++++++++++++++++++<br />Matapang ako pero iyakin din.<br />+++++++++++++++++++++++++++++<br />Madaldal ako pero hindi ako maingay.<br />+++++++++++++++++++++++++++++<br />Makulit ako pero hindi ako pang-asar.<br />+++++++++++++++++++++++++++++<br />Matapang ako pero hindi ako basagulera<br />+++++++++++++++++++++++++++++<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">anO? pweDe na ba YaN?..<br />hinDi ako gaLit saYo.<br />meDyo laNg.<br />iBa kaSi aKo maAsar. ParaNg ganiTo.<br />syEmpRe kuNg nasaKtan ka, nasasaKtan din naman ako no..<br />(lalo na pag di ko alam na may kasalanan pala ko)<br />huWag ka naMan magSalita sa likuRan ko.<br />o magaLit kaPag waLa ako.<br />naSasakTan din ako.Mahina rin akO sa ganiTo..<br /></span><span style="font-size:180%;">hiNdi naMan ako bato..kOnkRetO laNg..</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-7272268940667005289?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-65469345073256466042009-01-12T03:07:00.000-08:002009-01-14T01:05:55.553-08:00Mahirap daw kausapin ang mga bata, mahirap intindihin.. bulol…may sariling words.. may sariling pronunciation…<br /><br />Pero sa totoo lang masarap sila kausap… marami kang matututunan, kung isa ka sa mga tinutukoy ko na badtrip sa mga batang magulo kausap.. eto, bibigyan kita ng tips.<br /><br />Siguro kulang ka lang sa strategy o di naman kaya <strong>PASENSIYA</strong>. =)<br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 1</span> –<strong> HUWAG KAUSAPIN ANG MGA BATA NG PABULOL</strong> (kahit bulol sila)<br />Dahil pag ginawa mo yon dalawa lang puwedeng mangyari..<br />Its either, lalaki siyang bulol.. o mahahawa ka sa kabululan niya.<br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: gumagawa ako ng project, nakikigawa rin si Ciara.<br /><br />Ciara: Mami nasaan na yung korol ko?<br />Ako: Aba! Malay ko ba sa korol mo. Doon ka nga muna beh, may ginagawa si mami.<br />(umalis si Ciara)<br />Ako: Teka beh, nakita mo yng lurel ko?<br /><br />Hahaha.. kitams. Sabi na sa inyo eh, nakakahawa. Kaya dapat kapag nagsalita siya ng pabulol, ikorek kaagad para kapag nagsalita ka rin ngbulol ikokorek ka rin nila. =)<br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 2</span> – <strong>KAUSAPIN SILA NG MAHINAHON</strong><br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: nanonood kami ng Channel 2..<br /><br />Sumigaw si Ciara:<br /><br />Ciara: MAMI!!!!!!!!! Ilipat mo sa krantuns!!!!!!!!!<br />Ako: (mahinahon) Teka beh, nanonood pa ko ng balita oh..<br />Ciara: lipat mo na sabi eh!!!!!!!!!!!!!!...<br /><br />Eh naasar ako. Sumigaw din ako.<br /><br />Ako: TEKA NGA SABI DI BA?!!!!!!! BUMILI KA NG TV MO KUNG GUSTO MO!!!!!<br />Ciara: mami, dahan-dahan lang usap mo..galit ka?...<br />Ako: (sumisigaw pa rin) EH SUMISIGAW KA KASI EH!!!!<br />Ciara: PLAK!<br /><br />Ayun, sinampal ako..<br /><br />O di ba, dapat hinay hinay lang ang pakikipag-usap kahit super sigaw na sila sayo. Ayun eh kung ayaw mo masampal..<br /><br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 3</span> –<strong> KAPAG NAGTANONG SILA SA INYO, HUWAG KANG MAGBIBIGAY NG SAGOT NA MAY POSIBILIDAD PANG TANUNGAN NG BAKIT.<br /></strong>Dahil kapag ganoon, naku! Ikaw rin ang mahihirapan. Ang mangyayari eh walang katapusang usapan. Lalo ka lang maaasar.<br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: nanonood kami ni Ciara ng teleserye. Nagtanong siya.<br /><br />Ciara: Mami ba’t siya naiiyak?<br />Ako: Eh kasi nag-away sila ng mommy niya.<br />Ciara: Bakit sila aaway?<br />Ako: Kasi ayaw ng mommy niya na bad sya..<br />Ciara: bakit siya Bad?<br />Ako: Kasi hindi siya umuwi ng maaga..<br />Ciara: Bakit hindi siya umuwi ng maaga?..<br /><br />…ayun at nagtuluy-tuloy na ang tanungan. Haha. Medyo kabadtrip yung ganoon. Lalo na kapag katulad ni Ciara ang kausap mo. Pero wais din ako.haha. kapag ganoon, nililihis ko na ang usapan.<br /><br />Pagpapatuloy..<br /><br />Mami: kasi nga, hindi mo ba napanood, nagkita sila ng boyfriend nya?..<br />Ciara: Bakit sila nagkita mami? Ha?..<br />Mami: (medyo asar na ko kakasagot) Tara, Ciara labas tayo.<br /><br />Ayun, nagkandarapa ang bata magsuot ng tsinelas. Haha.<br />Eh di tapos ang usapan.<br /><br /><br /><span style="color:#ff0000;">Tip. No. 4</span> –<strong>KAUSAPIN SILA NG MALINAW AT HUWAG PILOSOPOHIN.<br /></strong>Dahil ang puwedeng kalabasan nun, pipilosopohin ka rin nila. Mas maasar ka.<br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: Si Ciara bumibili sa tindahan, may 5 piso.<br />Ciara: Tao po, pabili po (inabot ang pera sa tindera)<br />Tindera: Ano ‘to?<br />Ciara: Money yan, money po..<br /><br /><br />Hahahaha.. =) o di ba?..<br />(Ang ibig sabihin ng tindera sa Ano ito?..eh kung anong bibilhin nya dun. Hindi naman kasi nilinaw ni ateng tindera, napraning tuloy)<br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 5</span> – <strong>KAPAG KAUSAP SILA, SIGURADUHIN MONG HINDI KA MAGMUMURA.<br /></strong>Ang mga bata kasi huwad pa ang utak sa mga kasamaan,lalo na sa pagmumura. Kapag narinig nila na nagmura ka, at nagandahan sila sa tunog nito, sa malamang maaadopt nila ‘yon.<br /><br />Paalala: Ng salitang binato mo, maaaring bumalik sayo.<br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: Si mama, pinapagalitan si Ciara galit nag galit.<br />Mama: Ikaw talagang bata ka! Wala kang kasing kulit! Letse ka!<br /><br />Si Ciara tahimik ang nakatingin kay Mama.<br /><br />Mama: Tapos lagi ka pang umiihi sa kutson, gaga ka talaga! Sa labas kita patulugin eh!.<br /><br />ISANG ARAW:<br />Nabitawan ni Mama ang laruan ni Ciara. Nasira. Nagalit si Ciara. Sumigaw.<br /><br />Ciara: Mama letse ta! Bakit mo sisira toys ko?!!? Ayan na wala na kong toys!! Di na ta bati letse!<br /><br />(ayon, napalo siya)<br /><br />O di ba?.. Kaya, be careful with your words..<br /><br /><span style="color:#cc0000;">TIP no. 6</span> – <strong>KAPAG HINDI MO NAMAN MAINTINDIHAN ANG SINASABI NILA, ALAMIN MO KUNG SAAN NILA NAKUHA ‘YON.</strong><br /> Kung baga sa dictionary, eh alamin mo yung origin ng salita para mas maliwanagan ka.<br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: Si Ciara niyaya ako kumanta. Eh hindi ko naman alam kung ano mga pinagsasabi niya.<br /><br />CIARA: (kumakanta) SHA TIT..! PA PE PIT! SHA TIT..! PA PE PIT!<br />AKO: Huh?..ano yun?..<br />CIARA: Mami, sing ikaw.. SHA TIT..! PA PE PIT!<br /><br />Si ako naman, huh?..anong kanta ‘yon?..tinanong ko, curious akong nanay eh..<br /><br />AKO: Ciara, ano yang kinakanta mo?..Saan mo naman napulot yan?..<br />CIARA: Am, doon, sa Diego mami. Kakanta nila Diego.<br />AKO: ahhh…<br /><br />Eh ako, siyempre gusto ko makarelate kay Ciara, pinanood ko yung Diego.. haha. Takte ang tagal. Kalahating oras na yata akong nanonood. Pinagloloko lang yata ako ni Ciara sa isip-isip ko. Maya-maya may lumabas na Camera! Kumanta! Gotcha!!!.. kinanta nga dun..haha. At eto ang totoong phrase ng kinakanta ni Ciara.<br /><br />CAMERA: (kumakanta) “SAY CLICK..! TAKE A PIC!”<br /><br />Haha. Oha.oha ang galing ko!. Kaya nung pinilit niya kong kumanta uli at pag-usapan yon, nakarelate na ko. Yun nga lang dapat mahaba pasensya mo sa paghahanap kung saan nila nakuha yung mga words na pinagsasabi nila.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 7</span> – <strong>HUWAG MALISYOSO (GREEN MINDED)<br /></strong> Tandaan nyo na ang mga bata, matino ang utak nyan sa kamunduhan. Walang muwang. Kaya kapag kinakausap natin sila, huwag tayong maging green minded. Dahil kung ganoon, naku..mapapahiya ka lang.<br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: si Ciara, Rap-Rap (pamangkin kong 5 yrs.old), Loraine (pamangkin kong 1yr.old), naghaharutan sila sa sofa. Tawa ng tawa ang mga bata. Biglang may sumigaw!.<br />Nagulat ako.<br /><br />LORAINE: Awak titi!! Awak titi!!<br /><br />Napatingin ako. Sa isip isip ko anong klaseng bata ‘to, ang bastos.<br /><br />AKO: hoy! Tigil nyo na yan!<br />CIARA: Mami wait, pi-play lang kami ni raine.<br /><br />Biglang may sumigaw uli;<br />LORAINE: Rap!!Awak titi!! Awak titi!!<br />AKO: Loraine, ang bastos ng bibig ah.. bad yan.. (napatingin ang tatlo sa akin)<br /><br />Tinawag ko si ate,para pagsabihan si Loraine.<br /><br />AKO: Ate! Ano ba tong bibig ng anak mo, ang bastos! Anu-ano tinuturo mo dito. Hawak titi daw oh!!<br />ATE: Tanga! Anong hawak titi?..sabi niya HUWAG KILITI. Utak neto..libog mo.<br /><br />Natawa na lang kami ni ate.<br /><br />Hahahaha.. +taas kamay+ sori naman. Eh ayun pagkakaintindi ko eh. Kaya dapat malinis utak natin, tama mga bata sila. Wala silang alam sa ganoon. Tayo lang meron. Haha. Linisin ang pag-iisip kung ayaw mong mapahiya sa harap ng mga bata. =)<br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 8</span> – <strong>PAG-ARALAN ANG MGA BAGONG TERM NA ALAM NG MGA BATA, PARA MAS MAINTINDIHAN SILA.<br /></strong> Iba ang panahon natin, sa panahon ng mga bata ngayon. Marami na silang alam na term na hindi itinuro sa atin noong mga bata pa tayo. O di naman kaya, may mga bago na silang alam na term na iba sa alam natin.<br />Halimbawa: gift,ngayon present na ang tawag nila dito.<br /><br />Meron pa, ndi lang yan.<br /><br />PATOTOO:<br />Eksena: binilihan ko ng magic wand si Ciara. Nag-usap kami at naglaro.<br /><br />CIARA: mami, ikaw magiging frog! (sabay kumpas sa wand)<br />AKO: KOKAK!KOKAK!<br />CIARA: (nagalit) no mami!! Mali!! Hindi danyan!! Say RIBBIT!! RIBBIT!!<br />AKO: ah..ganoon ba yon?.. e di ribit! Ribit!<br />CIARA: ikaw magiging dog!<br />AKO: AW! AW! AW! AW!<br />CIARA: no mami!! Mali uli!! ARF!! ARF!!<br /> At ito pa ang iba.<br />BIRD – sabi ko TWIT! TWIT! Sabi naman niya CHIRP! CHIRP!<br />HORSE _ sabi ko YATIGIDIGTIGIDIG!! Sabi naman niya HIIII YAAHH!!<br />MONKEY – sabi ko HU!HU!HU! Sabi naman niya HUU HUU HAA HAA!!<br /><br />Hanggang sa lahat ng sinabi nyang sounds ng mga hayop eh wala akong naitama ni isa. Malay ko ba na ganoon na pala yon ngayon. Haha. Ayon, umiyak siya, hindi yata na-enjoy yung laro. Pahiya ako. Kaya kung ako sa inyo, pag-aralan nyo para hindi kayo magmukhang tanga.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 8</span> – <strong>MAGING HANDA SA MGA TANONG NILA.<br /></strong> Di nga ba, may kasabihan na halos lahat ng bata, eh matanong, lahat itatanong niyan. Curious eh, lahat gustong malaman. Kaya dapat maging handa ka, kung hindi, naku. Olats ka sa paningin nila. Ibig sabihin wala kang kwenta. O kaya, kapag wala kang maisagot sa tanong nila, baka sila humanap ng sagot para doon, at baka magulat ka sa sagot nila.<br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: Galing ako sa labas, bumili ako ng modess.<br /><br />CIARA: Mami, ano yan?..<br />AKO: napkin beh..<br />CIARA: tingin..<br />AKO: pinakita ko, (dalawa)<br />CIARA: bakit dalawa?..<br />AKO: sympre..basta! (Hindi ko alam sasagot ko, bakit nga ba dalawa binili ko?..haha)<br />CIARA: ahh.. mami, dalawa p_p_ mo?..<br /><br />Ngak. Hahaha..ayos ‘tong batang to ah. O di ba kagulat?.. =p<br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 9</span> – <strong>ILAGAY SA UTAK MO NA ANG MGA BATA AY MAGALING MAGDAHILAN. KAYA DAPAT MGALING KA RIN. =)<br /></strong> Mag-imbento ka ng kwento kung kailangan. Ayun eh kung gusto mo lang naman na magkaintindihan kayo at sundin ka niya sa lahat ng sasabihin mo.<br /><br />Eksena: si Ciara ngumunguya ng bubble gum. Biglang nilunok. Nahuli siya ng kapatid ng gf ng kuya ko. (ha?..gets mo?)<br /><br />CHARITY: hala Ciara, huwag mong lunukin yung bubble gum. Maiipon yan sa tiyan mo.<br />CIARA: eee..wag tatapon sayang eh..mahal bili dito sa mamol gum.<br />(hanggang makaubos siya ng 5 bubble gum.Nilulunok lahat)<br /><br />Naknang. Natameme si Charity. Hehe. Hindi yata alam idadahilan kung bakit bawal lunukin. Oo nga naman, kasi may point din si Ciara,sayang nga naman. Gosh. Galing magdahilan ng bata. Kinabukasan, sinumbong sa’kin. Tamang tama ngumunguya uli siya ng bubble gum.<br /><br />AKO: hoy Ciara, iluwa mo yang bubble gum pag wala ng tamis. Huwag mong lunukin.<br />CIARA: no, mami, sayang yung ano..yung mamol gum..(nilunok nya yung nginunguya nya. At kunwari dumighay pa siya. Pinapakita na hindi nasayang yung bubble gum dahil nabusog siya)<br />AKO: anong sayang ka diyan?..kapag ayan, nilunok mo magiging mamol monster (bubble monster) yan sa tiyan mo. Sige ka, gusto mo yon???!!..<br /><br />Natakot ang bata.<br /><br />Ayun, kaya simula ngayon, hindi na siya makapagdahilan ng ganon. Galing ko. Haha. Salamat sa MAMOL MONSTER. =)<br /><br /><span style="color:#ff0000;">TIP no. 10</span> – <strong>KAPAG AYAW NILANG PAG-USAPAN ANG ISANG TOPIC, HUWAG IPILIT</strong>.<br /> Giyera ang kalalabasan.<br /><br />PATOTOO:<br /><br />Eksena: Nagtetext ako, pumasok si Ciara. Ang dumi ng damit. Umupo siya sa sahig namin.<br /><br />AKO: Ciara,halika, may tatanong ako sayo.. bakit ang dumi ng damit mo, nadapa ka ba?.. anong nangyari?..ha?..<br />CIARA: wala mami.<br />AKO: ano nga?..eh ba’t ang dumi mo?..<br />CIARA: wala nga iiiiihhh…wag mo na nga ako uusap mami..<br />AKO: tignan mo para kang pulubi siguro nadapa ka no?...<br />CIARA: (sumigaw) hindi nga iiihhh!!!!wala!!! wala!!! Wala!!! Waaaalaaaaaa!!!!!!!!!!!!!<br /><br />Ayun. Nagwala ang bata. Hinablot ang cp ko.. tinapon! Naknang. Ang bait!<br /><br />CIARA: sabi ng wag na uusap eh.. wag na!! Wag na!! Wag na!!!<br /><br />Isang oras din atang nagwala yon.Ang hirap patigilin. Sabi ko nga ayaw nya yon pag-usapan, tsk.tsk. kaya kayo, wag na kayo magpumilit kapag ganoon, kung ayaw nyong masira fone nyo..<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />--more tips next tym.haha.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6546934507325646604?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-86174660576200406282009-01-11T03:01:00.000-08:002009-01-12T03:17:35.705-08:00Marami na tayong pinagdaanang problema.<br />salamat at sa isang tawag ko lang andiyan ka na.<br /><br />nagsimula ang lahat Nung nagkaproblema ako sa skul nung haiskul ,ikaw ang nilapitan ko.<br />Isang tawag ko lang KAT! KAT!<br />ayun at tinulungan mo ko.<br /><br />Nung nagkahiwalay kami ni **. na halos ikamatay ko.<br />Isang tawag ko lang sayo..KAT!KAT!<br />at tinulungan mo na naman ako.<br /><br />Nung nag-away kami ni Mama dahil kay Ciara,sayo ako tumakbo!<br />Kat! Kat! at tinulungan mo uli ako.<br /><br />Ilang beses na rin akong nabigo sa pag-ibig ikaw lang ang aking naging sandalan,<br />KAT! KAT!<br />at lahat ng luha ko,iyong pinahiran..<br /><br />Ngayon, may bago na naman akong dinadamdam..<br />Isang sigaw ko lang ng KAT! KAT!..<br />heto, at mundo ko na naman ay nabuhayan.<br />napawi na ang lahat ng agam-agam.<br />ang sarap sa pakiramdam.<br /><br />Salamat sa gunting at suklay..<br />at nagkasilbi si KAT KAT.<br /><br />CUT.CUT.<br />HAIR CUT.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-8617466057620040628?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-19133861083257349262009-01-11T02:14:00.000-08:002009-01-18T21:03:59.880-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWnP6j7V8fI/AAAAAAAAAC0/aPPjQvrMSUw/s1600-h/1_153294658l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289987842306863602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 202px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWnP6j7V8fI/AAAAAAAAAC0/aPPjQvrMSUw/s200/1_153294658l.jpg" border="0" /></a> <div><div><div><div><div><div><div><div>Iyan ang tawag ko sa'yo,</div><div>dahil kanta ni Mike Kosa ang trip mo.</div><div>Tulad niya ang buhay ginawa mong rap,</div><div>at ginawa mong mundo ang hiphop. </div><div> </div><div></div><div></div><div></div><div>Malayo man kami sa kinagisnan mong tropa,<br />na ang mukha ang ginagawang rampa.</div><div>Wala man kaming hilig sa gulo,</div><div>Pero kung kailangan mo, nandito lang kami hanggang sa dulo. </div><div> </div><div></div><div></div><div></div><div>Ngayon, may kinakaharap kang karamdaman,<br />Na damang dama ng buo mong katawan.</div><div>Alam namin sanay ka na sa sakitan,</div><div>Kaya dapat walang wala na sa iyo yan.</div><div></div></div><div><br /><div>Salamat naman at tinalikuran mo na ang bisyo,</div><div>Mga gawaing nilalamon ang iyong pagkatao.</div><div>Kapag dinaganan ka niyan at sobra ng bigat,</div><div>Nandito lang kami para umawat at bumuhat.</div><div></div><br /><div>Saksakin ka man niyan ng kutsilyo,</div><div>O hatawin ng bat sa ulo.</div><div>Bugbugin mo rin hanggang madedo,</div><div>at manggigil ka sa paghampas at pagpalo!</div><div>Alam namin kaya mo,</div><div>Gangsta ka di ba?</div><div>Kaya dapat kayanin mo!</div><div> </div><div></div><div></div><div>Batukan ka man ng malakas, ng karamdaman..</div><div>Gumanti ka! Dagok naman iyong panlaban.</div><div>At kapag naging giyera na ang maliit na rayot,</div><div>Asahan mo mananatili ang TK sa likod.</div><div> </div><div></div><div></div><div>Ngayon mo ilabas lahat ng angas mo sa katawan!</div><div>Diyan ka naman magaling sa away at murahan.</div><div>Pero, ngayon hindi na tao ang 'yong kalaban,</div><div>Kung hindi ang sakit na nararamdaman.</div><div> </div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>Sige Mac!</div><div>Banatan mo ng buong lakas!<br />Ibalibag mo ng pababa't pataas!</div><div>Paiyakin mo ng napakalakas!</div><div>Dahil ang Gangsta ganyan lumaban ng patas.</div><div></div><br /><div>Aminado kaming hindi kami kasing tapang ng TST o BNG, </div><div>Hindi rin kasing sikat ng TBS o OPG.</div><div>Pero tulad nila, tutulungan ka namin hanggang sa huli,</div><div>Di ba ganyan ang solid na kapatiran at batas ng mga O.G?!..</div><div></div><br /><div>Basta, kaya mo 'yan Mac Kosa,</div><div>Tatagan mo lang ang pananampalataya.</div><div>Hindi mo man kaya ang magpakabanal,</div><div>Basta manalig ka, tutulungan ka ng Maykapal.</div><br /><div>At Sana sa susunod nating pagkikita ay Ok ka na..</div><div>sa muli mong pag Bounce Mak Kosa, kasama mo pa rin ang TROPAKADA!.</div><div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-1913386108325734926?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-51644596155935024012009-01-10T01:55:00.000-08:002009-01-12T02:09:20.933-08:00<span style="color:#cc33cc;"><em><strong>Hold me close</strong></em></span> and don’t let go;<br />I'm so <span style="color:#ffcc00;"><strong>scared</strong></span> to be <strong>alone.</strong><br />I've been by myself for too long,<br />And always had to be strong.<br /><br />Now I only want to rest;<br />And lay <span style="color:#ff0000;"><strong>my head</strong></span> on <span style="color:#cc0000;"><strong>your chest.</strong></span><br />Hold me close and don’t let go;<br /><span style="font-family:courier new;color:#33cc00;"><strong>These wars I fight no one knows.</strong></span><br /><strong><span style="font-family:Courier New;color:#33cc00;"></span></strong><br />Now whisper if you <strong>love</strong> me,<br />Say it tender and softly.<br />I am weary and soon will sleep,<br />But <span style="color:#33ffff;"><strong><em>with you</em></strong></span> no longer will I weep.<br /><br />So hold me close and <span style="color:#000099;"><strong>don't let go,</strong></span><br />For I never want to be abandoned..<br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">@-hold me close my devil-@<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-5164459615593502401?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-48204184812864408192009-01-09T01:46:00.000-08:002009-01-09T02:41:33.116-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWcpt2qDdCI/AAAAAAAAABs/mD004f_gTx0/s1600-h/1_205634070l.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWcpt2qDdCI/AAAAAAAAABs/mD004f_gTx0/s320/1_205634070l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289242155112690722" border="0" /></a><br />kapag nasagot mo 'to ng perfect..ibig sabihin isa ka sa mga <span style="font-weight: bold;">pinaka importanteng tao sa buhay ko.</span><br />dapat lahat swak sa pagkatao mo.<br />dapat lahat oo sagot mo.<br />dapat lahat ng babanggitin ko kilala mo.<br /><br />GAME!??<br /><br />1. Kilala mo ba si <span style="color: rgb(204, 51, 204);">Kuya dbc?</span><br />2. Alm mo ba ang kantang <span style="color: rgb(51, 102, 255);">Rudolph?</span><br />3. Nag-aaral ka ba sa <span style="color: rgb(255, 0, 0);">IE?</span><br />4. Favorite mo ba ang <span style="color: rgb(51, 255, 51);">Sisig?</span><br />5. Alam mo ba ang itsura ng <span style="color: rgb(153, 51, 0);">Tonic?</span><br />6. Nag - a-<span style="color: rgb(153, 51, 153);">I love you</span> ka ba sa kin lagi?<br />7. Kilala mo ba si kuya <span style="color: rgb(255, 255, 51);">Norbie?</span><br />8. Teacher mo ba si Sir <span style="color: rgb(0, 153, 0);">Elimen?</span><br />9. Alam mo bang tugtugin ang <span style="color: rgb(204, 102, 204);">J</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ingle bells?</span><br />10. Lagi ka bang nag <span style="color: rgb(255, 153, 255);">O.oL?</span><br />11. Nayaya mo na ba ako mag <span style="color: rgb(102, 102, 102);">Y.M?</span><br />12. Kabilang ka ba sa <span style="color: rgb(51, 255, 255);">MGAG?</span><br />13. Kilala mo ba si kuya <span style="color: rgb(0, 153, 0);">Alaine?</span><br />14. Member ka ba ng <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Bamboo Band?</span><br />15. Naging crush mo ba ang cute na si <span style="color: rgb(51, 51, 255);">Adam?</span><br />16. Alam mo ba ang <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Lira gabang?</span><br />17. Lagi ka bang umo-<span style="color: rgb(255, 0, 0);">OK </span>sa lahat ng kuwento ko?<br />18. Naipit ka na ba ng kawayan kakasayaw ng <span style="color: rgb(255, 204, 0);">Tinikling?</span><br /><br />O?<br /><br />anong score mo?<br /><br />haha.<br /><br />alam ko isang tao lang makakaperfect dito.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);"></span><br />.oo ikaw yon! thank you sa lahat ganda.<br /><br />sAna magustuhan mo to.. =p<br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">SERIOUS MODE..</span><br /><br /><br />"Ever mess up and can't fix your mistake<br />Only have one friend, cause they're too hard to make<br />Ever feel alone, by yourself in the world<br />sit in bed at night as your brain starts to twirl<br />ever been hurt so bad that you can't recover<br />no one to talk to<br />not a friend sister or brother<br />all you got left to do is pray<br />pray for a better way.<br />cause when life gives you trouble, what can you do?<br />pray that god sends an angel to you.<br />cause if you had an angel to brighten your smile<br />sit and talk to you once and a while<br />imagine your problems disappear<br />if only a friend would appear<br />so pray, pray for a better way,<br />it's all you got left to do<br />pray God sends an angel to you"<br /><br /><br />andito na ko..Tenent!!<br />-IM YOUR <span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" >ANGEL </span>ganda..<br />wii..lab you.mwah.<br /><br /><br />isA pa..<br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">HINDI NA SERIOUS..</span><br /><br />---><br />dati kala ko ang taray mo.<br />tapos pag mag-smile ka bigay todo!<br />nakaka-asar kaya tignan no!.<br />pano insecure ako.<br />haha.<br />tapos ang taba-taba mo pa<br />pero ngayon ang sexy mo na.<br />haha.<br />langya ka Ganda.<br />salamat nabekbek kita.<br />haha.<br />yan tuloy lagi na tayo magkasama.<br />i lab you.mahal na kita!<br />wahahahahahaha..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-4820418481286440819?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-68626622609635646392009-01-08T02:26:00.000-08:002009-01-08T02:35:14.684-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWXWc_xDsVI/AAAAAAAAABQ/gUL2MFXEO8E/s1600-h/1_632546332l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288869131058393426" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWXWc_xDsVI/AAAAAAAAABQ/gUL2MFXEO8E/s320/1_632546332l.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><span style="color:#006600;">Piyo</span>, lugar kung saan tayo nagkatagpo,</div><br /><div>nagsimula sa blanko hanggang naging grupo.</div><br /><div>Isa, dalawa, sampu, ayun at nagpakarami Tayo,</div><br /><div>Iisa ang siphayo, at ang bugso ng puso’y maging guro!</div><br /><div></div><br /><div>Balikan natin ang nakaraan,</div><br /><div>Ang lahat ng pinagdaanan.</div><br /><div>Tawanan, tampuhan, iyakan at murahan,</div><br /><div>Simbolo ng tunay na samahan.</div><br /><div></div><br /><div>Madalas man tayong apihin,</div><br /><div>Nang iba na akala mo ay mataas pa sa building.</div><br /><div>Andito pa rin tayo at taas noong nakatingin,</div><br /><div>Nakabantay at nakatanaw kung sakaling may sasaling.</div><br /><div></div><br /><div>Maraming alaala ang nabuo, sa tambayan nating parang kanto,</div><br /><div>Pero hallway lang yun no, na sakop natin hanggang dulo.</div><br /><div>Sa samahang ito ako natutong bumasa,</div><br /><div>Bumasa ng nararamdaman ng iba.</div><br /><div>Dito rin ako natutong sumulat</div><br /><div>Kahit na walang gamit na panulat.</div><br /><div>Dito ako natutong makinig,</div><br /><div>Sa mga pusong umiibig at nangingibig.</div><br /><div>At dito ako natutong magsalita,</div><br /><div>Nang mga ideya at payo na kala mo’y propeta.</div><br /><div></div><br /><div>Hindi man tayo mga henyo,</div><br /><div><span style="color:#cc33cc;">Matalino naman tayo sa PUSO!.</span></div><br /><div>Kahit na laging lapitin ng tukso,</div><br /><div>At tinatawag na Tropang Kabayo.</div><br /><div></div><br /><div>Maraming taon na nga ang lumipas,</div><br /><div>Iba’t ibang ugali ang lumabas.</div><br /><div>Ngunit tila tangkay pa rin ng ubas (nanatiling tangkas)</div><br /><div>kahit na mayroon nang umalis at nabawas.</div><br /><div></div><br /><div>Isipin nyo kung walang <span style="color:#009900;"><strong>GURO</strong></span>, siguro wala rin tayo,</div><br /><div>Pagkat kung ibang kurso ang kinuha ninyo?</div><br /><div>Tingin nyo mabubuo tayo?..</div><br /><div>Kaya salamat Piyo, sa Eduk mo kami pinagtagpo.</div><br /><div></div><br /><div>Apat na taon na nga ang naigugol,</div><br /><div>Samahan natin dito na ba mapuputol?</div><br /><div>Ang iba ay kailangan ng lumisan,</div><br /><div>At haharapin na ang hatol ng lahat ng pinagpawisan.</div><br /><div></div><br /><div>Tk, ito ang tatandaan ninyo,</div><br /><div>mapadpad man kayo sa kung saang lupalop ng mundo,</div><br /><div>Baunin ninyo itong puso ko, na punung-puno ng pagmamahal nyo.</div><br /><div></div><br /><div>Malapit na nga ang araw ng pamamaalam,</div><br /><div>Sa mga pusong alam kong magdadamdam.</div><br /><div>Isipin nyo nalang may dapat tayong patunayan,</div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong>Para hindi na tayo ikumpara sa isang palaman.</strong></span></div><br /><div></div><br /><div>Konting araw na lang ang natitira,</div><br /><div>Sana huwag na nating sayangin di ba?</div><br /><div>Mahalin natin ang isa’t isa,</div><br /><div>Ipagmalaki natin na tayo’y tatak tropakada!</div><br /><div><br />Picturan…(na kahit tulog ay naka posing)</div><br /><div>Tawanan…(at lahat ng tao’y mapapatingin)</div><br /><div>Lambingan…(pagkat di uso sa tin ang maasim)</div><br /><div>Yakapan…(sa tuwing tayo’y may kinikimkim)</div><br /><div>Lagi ko iyang mamimis. pati rin ang burgeran kung san tayo kumakain.</div><br /><div></div><br /><div>Marami akong natutunan sa inyo…Mga bagay na kayo lang ang nagturo.Tulad nalang ng sagot sa tanong na ito..“<span style="color:#006600;"><strong>NASAAN ANG TK?..”</strong></span> at magrereply kayo<span style="color:#ffff00;"><strong>..“NASA PUSO!”</strong></span></div><br /><p><span style="color:#ffff00;"><strong></strong></span></p><br /><p><span style="color:#ffff00;"><strong></p></strong></span><br /><span style="color:#ffff00;"><strong><div><br /></strong></span>Maiiyak talaga ako pag nagkalayo na tayo..</div><br /><div>Saluhan nalang ng luha,pag-akyat natin ng entablado. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-6862662260963564639?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-27677802052300734612009-01-08T02:18:00.000-08:002009-01-08T03:08:08.614-08:00<span >Ang labo mo..<br /><br />para kang tubig sa lababo.<br /><br />para kang sulat sa pumutok na lobo.<br /><br />para kang plakard sa jip ni manong.<br /><br />para kang picture ko nung JS prom.<br /><br />Paano ang labo labo mo!<br /><br />para kang bote ni ciara na wala ng gatas.<br /><br />para kang announcement ni sir Abs.<br /><br />para kang mata ni ma'am Doc.<br /><br />para kang letra dito sa keyboard.<br /><br />Paano ang labo labo labo mo!<br /><br />para kang photocopy ng petition paper ko.<br /><br />para kang salamin sa foundation ko.<br /><br />para kang kopya ng pirated DVD<br /><br />para kang sirang TV.<br /><br />paano ang labo labo labo labo mo!<br /><br />sabi mo mahal mo ko.<br />pero friends lang tayo.<br />sa text kilala mo ko.<br />pag personal na tatablahin mo ko.<br />hahahaha.. =)<br /><br />naknangteteng oh.<br />ba't ba ang labo mo?..<br />pinaglihi ka ba sa kalabuan?<br />o talagang di lang talaga kita maintindihan?..<br /><br />tsk.tsk. naku ang labo mo talaga ****!<br />amp.pero ok lang yon men,<br />dahil mahal kita,kaya kitang intindihin.<br />at susuotan ko ang puso ko ng may mataas na gradong salamin.<br /><br /><br /></span><span style="font-size:0;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-2767780205230073461?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3760576907796801484.post-28606056068595636942009-01-08T01:04:00.000-08:002009-01-14T03:39:45.764-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWXFAtBX6NI/AAAAAAAAAAU/TJ6BJEEC7EY/s1600-h/1_597794873l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288849953292544210" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 193px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWXFAtBX6NI/AAAAAAAAAAU/TJ6BJEEC7EY/s320/1_597794873l.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWXFAbJL8fI/AAAAAAAAAAM/RAlpy0xrMTU/s1600-h/1_194866286l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288849948493476338" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 235px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_PN_y5UqrUBI/SWXFAbJL8fI/AAAAAAAAAAM/RAlpy0xrMTU/s320/1_194866286l.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>Napadpad ako sa isang hospital. Napahinto ako sa isang ward dahil may nakita akong mga bata na gumagawa ng ad laban sa dinaranas nilang karamdaman. Mga bata na ang kahilingan ay madugtungan pa ang kanilang buhay. Kung ating papansinin, karaniwan sa mga bata ay materyal na bagay ang makapagpapasaya sa kanila. Iba ang mga batang nasaksihan ko. Iba ang mga batang tinutukoy ko. Talagang kakaiba.<br />Matatapang.<br />Simple.<br />Malawak ang pananaw sa buhay.<br /><br />Hayaan ninyo akong isa-isahin ang ilan sa mga bagay na nais nilang mangyari..<br /><span style="color:#cc33cc;"><span style="color:#cc33cc;">+ gusto nilang</span> umabot sa panahon na kukulubot na ang kanilang mukha.<br />+magkaroon ng puting buhok<br />+ Humawak ng tungkod dahil sa katandaan<br />+Lumaki ang tiyan dahil sa alak.<br /></span><br />Ilan lang ang mga bagay na iyan…mga bagay na ang mga karaniwan at NORMAL na tao ay pilit na iniiwasan.<br /><br />Iba ang mga kabataang tinutukoy ko. Dahil nais pa nilang maranasan ang mga normal na pangyayari sa kabila ng sentensiya na kanilang hinaharap.<br />Ang sentensya ng leukemia.<br /><br />Ano nga ba ang sakit na ito?..hayaan ninyong bahagya kong ipaliwanag sa inyo.<br />Ang leukemia ay isang uri ng kanser. Kung saan ang mga abnormal cells ay patuloy na dumarami, particular ang white blood cells. Ang leukemia ay nagugrupo sa dalawang uri, ang <span style="color:#ff0000;">ACUTE</span> at <span style="color:#ff0000;">CHRONIC.<br /></span>àKapag tinawag na acute ibig sabihin ay isang kaso ng leukemia na malala na at mahirap nang maagapan. Sa uring ito, ang mga immature blood cells ay di mapigilan sa pagdami. At sa pagdami nito, ay napipigilan ang bone marrow na magproduce ng healthy blood cells. Mas marami ang abnormal white blood cells.<br />àkapag chronic naman ito ay ang kaso ng leukemia na hindi pa malala. Aabot pa ng ilang buwan o kaya taon bago mabuo ang mga cancer cells. Ngunit kailangan pa rin itong maagapan sa lalong madaling panahon, sa pamamagitan ng mga gamut para mapigilan ang balak ng mga abnormal blood cells na maghasik ng lagim sa katawn ng biktima nito.<br /><br />Ito rin ay nahahati pa sa dalawang uri, ito naman ay ang lugar kung saan nabubuo ang mga cancer cells, o sabihin na natin,kung baga sa bugbugan kung sino o ano yung mas pinag-iinitan niyang bugbugin.<br /><br />Ang <span style="color:#ff0000;">Lymphocytic leukemia</span> – tinitira nito ang mga lymphocytes na siyang infection-fighting immune system cells.<br />At ang isa naman ay ang <span style="color:#ff0000;">Myelogenous leukemia</span> – tinitira naman ng cancer cells ang mga red blood cells, white cells at platelets.<br /><br />Ngayon alam mo na?.<br />May naintindihan ka naman ba?.. dahil kung wala, hindi mo rin maiintindihan ang mga susunod ko pang sasabihin.<br /><br />Bumalik tayo sa mga batang tinutukoy ko kanina. Bilib ako sa katatagang taglay nila. Kakaiba. Parang normal lang. Kilos. Pananalita. Pananaw sa buhay. Kahit kitang-kita sa pisikal na itsura nila ang karamdamang pinapasan.<br /><br />May kaibigan akong namatay sa Kanser. Hindi siya aware na mayroon pala siya nito. Hanggang sa hindi na naagapan. Naaalala ko noong buhay pa siya, parang normal lang ang lahat. Hindi mo makikita sa kanya na pinanghihinaan siya ng loob.ayos nga eh. Siguro kung lahat ng tao ganoon, eh di maganda. Walang nahihirapan sa kabila ng hirap na nararanasan. Ok ang kaibigan kong yon, yun nga lang yung mga huling buwan na nabubuhay pa siya, masyado siyang nagiging papansin. Nangungulit sa text. Laging pumupunta sa bahay. Inaaway at kinukulit si Ciara. Hindi ko pinapansin pag nagtetext siya na nasa hospital siya,at gusto niya dumalaw kami. Palabiro kasi yun. Deadma lang lagi ako sa mga text niya. Hindi ko kagad nagets na may ibig pala siyang sabihin. Eh kasi nga hindi naman talaga halata. Hanggang sa isang araw nalaman ko nalang sa iba ko pang tropa na patay na siya. Nalungkot ako siyempre. Naisip ko bigla lahat. Ahhh.. kaya pala.<br /><br />May nagtanong sa akin na kaibigan ko, bakit daw karaniwan sa mga may sakit hindi pinapahalata na may sakit sila?..(oo nga naman naisip ko rin iyon) Ang galing daw nilang magtago. Ang galing nilang magpretend. Sabi ko naman, kanya-kanyang dahilan lang iyan. Parang yung mga batang tinutukoy ko, may dahilan kung bakit pilit nilang binubuhay ang sarili nila.<br /><br />Kapag nakakapanood ako ng balita tungkol sa mga batang may sakit, tulad nga ng leukemia, parang kinukurot ang puso ko. Masyado akong nadadala ng emosyon. Nakakaawa sila.<br /><br />Siguro ang weird ng tingin ninyo sa akin dahil pinapaliwanag ko ang bagay na ito. “Kung mababatid nyo lang ang pinakadahilan kung bakit ko ito pinupunto, tiyak, maliliwanagan kayo. Sabihin na nating nagmamalasakit lang ako.. bakit?.. wala lang, kasi nga gusto ko. Gusto ko lang ibahagi ang mga nararamdaman ko. Hindi natin hawak ang buhay ng tao, kaya’t hanggang andiyan sila pahalagahan na natin ang kanilang presensya. Hindi rin natin alam kung kailan tayo puwedeng dapuan ng sakit at tayo naman ang malagay sa sitwasyon nila. Ang panahon, at higit sa lahat ang Diyos lang ang makapagsasabi. Hindi natin alam kung sino sa mga nasa paligid natin ang may sakit, tulad nga ng sinabi ng kaibigan ko magaling silang magbalat-kayo. Ngunit balatkayo nga ba ang tawag doon?.. hmmmm.. siguro mas maganda kung sasabihin nalang natin na “magaling silang magdala ng sarili”. Kaya hindi halata nag pinapasan nilang karamdaman. Kung sabagay, hindi mo naman kailangang ipagsigawan yung sakit mo para lang makakuha ng simpatya sa ibang tao, dahil sa pananahimik mo malalaman kung sino talaga yung mga taong nagmamalasakit. Iyong kahit hindi ka magsalita nararamdaman nila na kailngan mo ng kalinga at pagmamahal.<br /><br />Katulad ng mga batang tinutukoy ko kanina, katulad ng kaibigan kong namatay, kailangan nila ng kalinga at pagmamalasakit. Ay, oo nga pala hindi ninyo sila kilala kaya hindi ninyo mararamdaman at hindi ninyo mabibigyan ng halaga.<br /><br />Ganito nalang…<br />Paano kung isa pala sa mga taong malapit sa iyo ang may sakit na ganito, ano?.. babalewalain mo?..<br />Eh paano kung isang araw ay AKO, o kaya IKAW eh magkaroon ng sakit (tulad ng pinapaliwanag ko) at mapabilang sa mga batang tinutukoy ko, gugustuhin mo rin bang isa walang bahala ka nalang ng mga nasa paligid mo?..<br /><br />Hayy..ano ba yan ang drama ko. Pero may laman naman ang mga pinagsasabi ko di ba?.. (sana nga)<br />Sa mga tao namang nakararanas ng sakit partikular ang kanser, huwag kayong mawalan ng pag-asa. Dahil may tao pa ring handa kayong tanggapin at pagmalasakitan. Tulad ko. Gumawa ako ng tula para sa inyo. Sana kahit papaano makatulong, at sa mga normal at malusog na taong babasa nito, sana makatulong din para mabuksan ang isip at puso ninyo para sa mga taong lumalaban para sa sakit na ito..<br /><br />Take a deep breath before you read..<br /><br /><br /><br />Tanto ko ang paghihirap mo,<br />Mula paa hanggang ulo.<br />Sa bawat kirot na sinasalo mo,<br />May mga taong nagmamalasakit para sa iyo.<br /><br />Sa bawat sesyon, isipin mo hindi ka nag-iisa,<br />Dahil may puwang pa rin ang pag-asa.<br />Manalig kang gagaling ka,<br />Tatagan lang ang pananampalataya.<br /><br />Pasiglahin mo ang iyong sarili,<br />Huwag hayaang puso mo’y humikbi.<br />Nandito lang kami sa iyong tabi,<br />Kahit matuyo na iyong mga labi.<br /><br />Huwag mong indahin ang mga pasa,<br />Isipin mo nalang ito’y mga biyaya.<br />Magpalakas ka at magpakatatag!<br />At lahat ng takot iyong ibalibag.<br /><br />Huwag kang mapanghinaan kung nalalagas na ang buhok,<br />At kung minsan ay nahihirapan kang lumunok.<br />Huwagkang susuko kung para kang sinusuntok,<br />Ng walang katapusang gamot na sa iyo’y itinuturok.<br /><br />Lalong huwag kang magpaapekto sa nararamdaman mo,<br />Kahit may sakit ka, pilitin mong magpakatao.<br />Oo, ang dugo ang bumubuhay sa katawan mo,<br />Ngunit tandaan mo..<br />Ang pagiging mabuti ang bumubuhay sa pagkatao.<br /><br />Sa kabila ng pangangayayat,<br />At sa laht ng gabi na napupuyat.<br />Paalala! Huwag na huwag kang iiyak!<br />Pilitin mong palakarin ang sarili kahit nakayapak.<br /><br />At kung minsa’y gusto mong tumakbo,<br />Sa mga hapdi nais mong magtago.<br />Tandaan mo, TAO ka hindi ka lobo!<br />Makatutulong ang tusok ng hiringgilya sa ugat mo.<br /><br />Ngunit kung hindi mo na talaga kaya ang tahimik na pagpalahaw..<br />Kung sobrang sakit na,sige! Idaan mo sa pag hiyaw.<br />HUWAG na HUWAG mo lang SADYAIN na BUMITAW,<br />Hintayin ang sarili mo, ang siyang lubusang umayaw.<br /><br />Ang sakit mo, hindi binigay ng Diyos para pahirapan ka..<br />Alam mo bang sumisimbolo ito na ika’y pinagpala?<br />Sa dinami-rami ng tao na kanyang nilikha,<br />IKAW ang naipili nya para kaagad na makasama.<br /><br />Ngunit may nananatili pa ring pag-asa,<br />Huwag mong isiping mawawala ka na,<br />Nandito kami, may karamay ka.<br />Tutulungan ka naming labanan ang Leukemia.<br /><br /><span style="color:#000000;">At sana, tulungan mo rin ako.<br />Tama ka, pareho tayong nakakulong sa pighating ito.<br />Alam kong naiintindihan mo ang punto ko,<br />Hindi ka nag-iisa dahil <strong>pareho</strong> tayong sinentensyahan ng mundo!<br /><br /></span>………………………………………<br />Ikaw normal na tao,<br />Ngayong nabasa mo na ito,sa tingin mo weird ako? Nagets mo ba ang pinaparating ko?..<br />Sige,pag-isipan mo..<span style="color:#000000;"><br />Oo. Malapit na kong mapabilang sa mga batang tinutukoy ko...<br /></span><span style="color:#000000;">Yun nga lang sana satin-satin lang to.. =( </span>sana ang lahat ng nalaman mo, <strong>iwan</strong> mo nalang muna dito, pero siyempre magbaon ka kahit papaano ng PINAKA NATUTUNAN mo. </div><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3760576907796801484-2860605606859563694?l=concreteangeli.blogspot.com' alt='' /></div>cOncRetE.aNgeLhttp://www.blogger.com/profile/00576268935314880326noreply@blogger.com0